Δρώμενα του Κλήδoνα, λαμπατίνες και πανηγύρι τ’ Αη Γιαννιού, ένα «γεμάτο» γιορταστικό τριήμερο, στους Κυνοπιάστες

Με μεγάλη επιτυχία έγιναν κι εφέτος τα λαϊκά δρώμενα γύρω από τον Κλήδονα και τον Αη Γιάννη το Λαμπατάρη, στους  Κυνοπιάστες.

Τα έθιμα του Κλήδονα «ξετυλίχτηκαν» στην μικρή πλατεία του Άη Γιάννη, το βράδυ της Κυριακής 22 Ιουνίου 2014, από κορίτσια και αγόρια του χωριού, που ξαναθύμισαν τα δρώμενα του «αμίλητου νερού», των μπουλετιών, των κουκιών, του αυγού και του δεματιού από ξερά χόρτα με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.

Μικροί και μεγάλοι παρακολούθησαν με ενδιαφέρον τα δρώμενα του Κλήδoνα, απολαμβάνοντας ενδιάμεσα τοπικά παραδοσιακά τραγούδια από τον Πολυφωνικό Χορό «Γειτονία», όπως τα «’Ηθελα να…», τις «Βεργούλες» και τα «Μαύρα μάτια», το γνωστό τραγούδι των πανηγυριών μας, που ξεσήκωσε όλους στο ρυθμό του κερκυραϊκού συρτού χορού.

Την επιμέλεια της όλης εκδήλωσης είχε η εκπαιδευτικός Ευτυχία Σουρβίνου – Ανυφαντή.

Ακολούθησε μικρό πρόγραμμα τοπικών παραδοσιακών χορών, από το νεανικό χορευτικό σχήμα του χωριού, την επιμέλεια του οποίου είχε κι εφέτος ο Κυνοπιαστινός καθηγητής φυσικής αγωγής, Νίκος Σουρβίνος.

Νέοι και νέες χόρεψαν τους τοπικούς χορούς, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η απόδοση με τραγούδι και χορό του «Γαζιανάκη», ενός παμπάλαιου τραγουδιού που αποτελεί παραλλαγή αποσπάσματος του βυζαντινού ποιήματος «Λιογέννητη», του 11^ου αιώνα!

Το βράδυ της επομένης, παραμονή της γιορτής του Αη Γιαννιού, μετά τον πανηγυρικό Εσπερινό, άναψαν οι τρεις μεγάλες λαμπατίνες, στο προαύλιο της εκκλησίας, πάνω από τις οποίες πέρασαν μικροί και μεγάλοι, κάνοντας μια ευχή.

Ακολούθησε λαϊκό πανηγύρι που συνεχίστηκε και το βράδυ ανήμερα της γιορτής με μεγάλη συμμετοχή κοινού.

Το πρωί της 24^ης Ιουνίου, ημέρα που γιορτάζεται το γενέσιο του Αη Γιάννη, τελέστηκε στην ομώνυμη εκκλησία, πανηγυρική Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία.

Την εθελοντική τους εργασία προσέφεραν  για μια ακόμη φορά, οι κυρίες της πολιτιστικής επιτροπής της Ενορίας στα του πανηγυριού. Δεν είναι βέβαια οι μόνες, καθώς πολλοί ήταν ακόμη εκείνοι που εργάστηκαν για την οργάνωση των εκδηλώσεων και του πανηγυριού, που έχει και τις περισσότερες απαιτήσεις...

Την Κυριακή 22/6 στους Κυνοπιάστες, τα λαϊκά δρώμενα της γιορτής τ' Αη Γιαννιού του Κλήδονα

Τα παμπάλαια έθιμα με τα λαϊκά δρώμενα του Κλήδονα και  τις Λαμπατίνες  περιλαμβάνει το διήμερο πρόγραμμα προπαραμονή και παραμονή της γιορτής του Αη Γιάννη στους Κυνοπιάστες.

Στο εκκλησιαστικό μέρος, όπως κάθε χρόνο, την παραμονή της γιορτής, Δευτέρα 23 Ιουνίου, θα τελεστεί στον εορτάζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου, στους Κυνοπιάστες, ο πανηγυρικός εσπερινός, ενώ το πρωί της Τρίτης 24 Ιουνίου, ανήμερα της γιορτής, που είναι αφιερωμένη στο γενέσιον του Προδρόμου, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας.

Στο λαϊκό μέρος των εκδηλώσεων, το απόγευμα της Κυριακής, στις 8.30 μ.μ., νέες και νέοι του χωριού, με την επιμέλεια της εκπαιδευτικού Ευτυχία Σουρβίνου - Ανυφαντή, θ’ αποδώσουν το παμπάλαιο έθιμο του Κλήδονα, με τίτλο «Ανοίγουμε τον Κλήδονα με τ’ Αη Γιαννιού τη χάρη», στην μικρή πλατεία μπροστά στην εορτάζουσα εκκλησία.

Το λαϊκό δρώμενο θα πλαισιώσει ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών «Γειτονία» αποδίδοντας λαϊκά δίστιχα τση αγάπης, ενώ το νεανικό χορευτικό σύνολο του χωριού, στη συνέχεια, θα παρουσιάσει τοπικούς χορούς.

Φωτό από τις λαμπατίνες των Κυνοπιαστών, Παραμονή τ' Αη Γιαννιού το 2012 

Την παραμονή της γιορτής, θ’ ανάψουν κι εφέτος οι τρεις λαμπατίνες, στον προαύλιο χώρο τ’ Αη Γιαννιού, πάνω από τις οποίες θα περάσουν κυρίως οι νέοι και νέες του χωριού, κάνοντας μίαν ευχή, ενώ θ’ ακολουθήσει πλούσιο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα, που θα συνεχιστεί το βράδυ ανήμερα της γιορτής, με τη συμμετοχή λαϊκής ορχήστρας.

Τι είναι ο Κλήδονας

Η ανάρτηση αφισών στο διαδίκτυο και στο χωριό για το έθιμο του Κλήδονα στους Κυνοπιάστες, προκάλεσε ευρεία συζήτηση ανάμεσα σε νέους και νέες του χωριού, για την προέλευση και την ετυμολογία της λέξης αλλά και το ακριβές νόημά της σε σχέση με το έθιμο.
Για να βοηθήσουμε στο διάλογο αυτό μερικά στοιχεία απ' αυτά που βρήκαμε στο διαδίκτυο.

Κλήδονας - ετυμολογία

 Ετυμολογία 

κλήδονας < μεσαιωνική ελληνική κλήδονας < αρχαία ελληνική κληδών (=μαντικό σημάδι) + -ας < κλέω < κλέος < ινδοευρωπαϊκή (ρίζα)*ḱléwos

Ουσιαστικό

κλήδονας αρσενικό

1.   είδος μαντικού παιχνιδιού

2.   λαϊκό έθιμο που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τελείται στις 23 Ιουνίου (παραμονή της εορτής του γενέσιου του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και κοντά στο θερινό ηλιοστάσιο), σύμφωνα με το οποίο αποκαλύπτεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου

Τα μονοκοτυλήδονα  και τα δικοτυλήδονα ανθίζανε στον κάμπο  

σου το 'χαν πει στον κλήδονα και σμίξαμε φιλήδονα τα χείλη μας, Μαλάμω! 

(Γιώργος Σεφέρης, Δημοτικό τραγούδι, από τη συλλογή Στροφή)

Εκφράσεις

·        αυτά τα λεν στον κλήδονα: λόγια ψεύτικα, υπερβολικά και ανόητα

Ο Κλήδονας - Πανάρχαιο έθιμο

 Λείψανον της λατρείας του ηλίου

Ο ΟΜΗΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ - ΚΑΙ Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΣΤΟΝ "ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΔΕΣΜΩΤΗ" - ΚΛΗΔΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΓΟΤΑΝ Ο ΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΧΡΗΣΜΟΣ - ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΡΩΜΗ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΕΘΙΜΟ - ΠΩΣ ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Ο κλήδονας είναι πανάρχαιο έθιμο. Το γνωρίζομε από τον Όμηρο και τη Ρώμη ως ένα μέσο μαντικής χαριτωμένο. Στους αρχαίους πραγματικά μάντευαν από τις τυχαίες φωνές, τους τυχαίους λόγους ορισμένες περιστάσεις. Αυτές οι φωνές είχαν θέση χρησμών. 

Υπήρχαν μάλιστα, όπως στη γενική μαντική, και μάντεις που λέγονταν κληδονιστές ή κληδονιστικοί, επιτήδειοι να εξηγούν τις μαντείες "από κληδόνων" - φωνών δηλαδή - όπως υπήρχαν και εκείνοι που εξηγούσαν τους οιωνούς, τα ονείρατα κλπ.

Κληδονισμός και σήμερα κλήδονας λέγονταν ο χρησμός που δίδονταν μ' αυτού του είδους την μαντική. Στον καιρό του Ομήρου πολύ τον μεταχειρίζονταν τον κλήδονα. Τον αναφέρει δυο φορές. Οι ποιητές επίσης τον μεταχειρίζονταν.

Ο Αισχύλος στον "Προμηθέα Δεσμώτη", αναφέρει τον κλήδονα με όσα λέγει στο χορό των ωκεανίδων νυμφών:

Τρόπους δε μαντικής εστοίχισα

κάκρινα πρώτος εξ ονειράτων α χρη

ύπαρ γενέσθαι κληδόνας δε δυσηκρίτους

εγνώρισ' αυτοίς...

Θα ημπορούσε κανείς πολλά να δώση δείγματα από τ' ανέκδοτα των αρχαίων κληδονίσματα, αλλ' αυτά είναι αρκετά.

Την μαντική λοιπόν αυτή "την από κληδόνων" σε πλείστες πολιτείες ελληνικές, χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι. Στη Σμύρνη, στη Ρώμη υπήρχε το έθιμο αυτό και τ' αναφέρουν οι συγγραφείς. Υπήρχε και τη βυζαντινή περίοδο, αλλά ο Χρυσόστομος κατακρίνει τους κληδονισμούς, τους οιωνισμούς, τις μαντείες, τις επωδές, τις γητειές και τα παρόμοια, απορρίπτοντάς τα ως δεισιδαιμονίες.

Ο σημερινός κλήδονας είναι πανελλήνιο έθιμο. Στη Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία, Στερεά, νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, Κρήτη και Πελοπόννησο, παντού τελείται το έθιμο συνδυαζόμενο με φωτιές και πηδήματα. Τόσον ωραία είναι τα δρώμενα, ώστε έχουμε και περιηγητικά κείμενα του 18ου αιώνα, που περιγράφουν το ποιητικό τούτο έθιμο με ευλάβεια, περισώζοντας και ανάλογα δίστιχα.

Στο Voyage Litteraire en Grece 1775 έχουμε ένα τέτοιο κείμενο. Σαν να 'ναι γραμμένο σήμερα "Την παραμονή της ωρισμένης ημέρας, για τον κλήδονα, δυο κόρες μαζεύουν από την ομήγυρη που πρόκειται να συμμετάσχη, από ένα μικρό αντικείμενο... κλπ".

Νομίζεις διαβάζοντάς το πως βρίσκεσαι σε σημερινή τελετή του εθίμου. Ο Γάλλος περιηγητής μαγεμένος εκθειάζει το έθιμο ως πολύ ποιητικό και χαριτωμένο.

Η γιορτή αυτή συμπίπτοντας με το θερινό ηλιοστάσιο φαίνεται πως κι αυτή είναι λείψανο της παλαιοτάτης λατρείας του ηλίου, γιατί σε πολλά μέρη τη λένε "Τ' Αγιαννιού του λιοτροπιού".

Σ' όλη την Ελλάδα, στο πανελλήνιο, συνηθίζουν να ανάβουν πολύπληθείς πυράς – λαμπατίνες τις λέμε στην Κέρκυρα - που πηδούν πάνω τους παιδιά, νέοι, νέες, γέροντες, κάνοντας μιαν ευχή, είτε χορεύουν ψάλλοντας διάφορα τραγούδια.

Τούτο γίνεται όπως ξέρουμε σ' όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Αυτή η διάδοση του εθίμου και σε λαούς, που συναμεταξύ τους διαφέρουν στην καταγωγή και τις παραδόσεις, καταδείχνει πως το έθιμο είναι πανάρχαιο. Το πήδημα της φωτιάς προήλθε από τη γνώμη ότι "τα συμβαίνοντα αυτοίς δυσχερή κατακαίεσθαι και ετέροις αγαθοίς επιτυγχάνειν".

Ο Ζωναράς αποκαλεί τις αναπτόμενες φωτιές και τα πηδήματα "έθη ελληνικά τε και εθνικά". Ο Βαλσαμών τ' ανάγει στους Έλληνας και Ιουδαίους. Ο Οβίδιος μαρτυρεί πως στην επέτειο της κτίσεως της Ρώμης, περνούσαν τα ζώα τα σπιτικά πάνω από φωτιές για να τα φυλάξη από δυστυχήματα. Οι Χαναναίοι κατά τη Βίβλο άναβαν φωτιά και την πηδούσαν για να καθαριστούν, όπως και σήμερα, αυτά τα βεβαιώνει ο Ν. Πολίτης στα "Σύμμικτά" του.

 Σήμερα ο κλήδονας είναι πανελλήνιο έθιμο γνωστότατο και κοινότατο μέσο μαντικής για τα κορίτσια, που επιζητούν να μαντεύσουν κάθε τέτοια εποχή τη μελλοντική τους ευτυχία, κυρίως την αποκατάστασή τους και το γάμο τους. Και γίνεται το έθιμο αυτούσιο παντού στις 23-24 Ιουνίου, όπως το ξέρουμε.

 Έτσι βγάζοντας τα σημάδια από το αγγείο εκφωνούνται δίστιχα ιαμβικά, που αποκαλύπτουν τους πόθους και τις επιθυμίες των κοριτσιών για το μέλλον. Σε κάθε βγάλσιμο του σημαδιού και την εκφώνηση του δίστιχου, αναζητούνται συμπεράσματα ανάλογα με την προτίμηση της κάθε μιας. Ο κάτοχος του σημαδιού βγαίνει ευχαριστημένος ή λυπημένος ανάλογα με το δίστιχό του. Μια γεροντοκόρη μπορεί ν' ακούση τα εξής:

- Έναν καιρό ήμουν άγγελος τώρα αγγελέθουν άλλοι

στις βρύσες πό' πινα νερό, τώρα το πίνουν άλλοι.

Μια απελπισμένη που καταριέται μπορεί ν' ακούση το εξής:

- Βουνά μην πρασινίζετε και δέντρα μην ανθείτε

αν μαραθή η αγάπη μου και σεις να μαραθήτε.

Τα δίστιχά μας που είναι χιλιάδες χιλιάδων, τα κατέταξεν ο Ν. Πολίτης και τα χώρισε σε παινέματα, σ' ερωτικά, της αγάπης, σ' αλληγορικά, σε καημού και βασάνων, σε κατάρες, σε τεχνάσματα αγάπης, σε γνωμικά κλπ. 

Η συλλογή τους, που είναι κολοσσιαία, αποτελεί ένα θησαυρό ανεκτίμητο, απ' όπου αναδείχνεται η ποιητική διάθεση του λαού μας, η ποιητική έξαρση και ενέργεια και γλωσσοπλαστική αρετή μας.

- Δεντρί του παραδείσου είναι το μπόγι σου

και της κανέλλας τ' ανθί, το σόγι σου.

- Ώμορφα παλληκάρια μου τη νειότη σας χαρήτε

γιατί θα 'ρτ' ένας καιρός που θα τη στερηθήτε.

Η μοσχοβολιά του ποιητικού περιβολιού του ελληνικού λαού δεν έχει αντίκρυσμα, όπως και η μετρική και η ρυθμική εντέλεια.

Μικρή βελτίωση στη λειτουργία του εγκαταλειμμένου Βιολογικού Καθαρισμού Λυμάτων των Κυνοπιαστών, αλλά…

Μικρή βελτίωση στη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού (ΒΙΟΚΑ) των Κυνοπιαστών καταγράφηκε τις τελευταίες μέρες, μετά από συνεχείς οχλήσεις των εκπροσώπων της Δημοτικής Κοινότητας και κατοίκων της ευρύτερης περιοχής προς του ιθύνοντες της συνήθως «κουφής» ΔΕΥΑΚ.

Η εγκατάσταση ήταν, για άγνωστη αλλά σίγουρα μακρά, χρονική περίοδο, εκτός λειτουργίας και τα λύματα όπως έμπαιναν στις δεξαμενές του ΒΙΟΚΑ, έτσι έπεφταν, χωρίς επεξεργασία, στον παρακείμενο χείμαρρο, προκαλώντας έντονη δυσοσμία, κίνδυνο ρύπανσης της υπόγειας υδροφορίας και ακόμη σοβαρότερο κίνδυνο νοσηρών καταστάσεων από τα κουνούπια που αναπαράγονται εκεί με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Η τελευταία, έστω και υποτυπώδης ανθρώπινη παρουσία, επανέθεσε σε λειτουργία το σύστημα αερισμού (οξυγόνωσης) των λυμάτων, αλλά είναι εμφανής η ανάγκη αφαίρεσης λυματολάσπης και η συστηματική συντήρησή της, για να επανέλθει σταδιακά η εγκατάσταση σε φυσιολογικά επίπεδα λειτουργικής απόδοσης.

Η εικόνα στον ΒΙΟΚΑ

Η συνολική εικόνα στο ΒΙΟΚΑ Κυνοπιαστών, που είναι η πρώτη του είδους μονάδα επεξεργασίας λυμάτων σε οικισμό της Κέρκυρας (κατασκευάστηκε από την Κοινότητα Κυνοπιαστών και λειτουργεί από το 1990) είναι απελπιστικά κακή. Η μακρόχρονη εγκατάλειψη είναι φανερή με την πρώτη ματιά. Τα μεταλλικά στοιχεία  έχουν μείνει ασυντήρητα και αφημένα στη φθορά του χρόνου, ενώ αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζουν στο σύνολό τους και οι ηλεκρομηχανολογικές εγκαταστάσεις. Η γύρω άγρια βλάστηση οργιάζει και εγκαταλειμμένα εξαρτήματα και μηχανήματα είναι διάσπαρτα και σαπίζουν στον περιβάλλοντα χώρο.

Ανάγκη άμεσης παρέμβασης

Το πλέον επείγον όμως πρόβλημα, που απαιτεί άμεση λύση, πριν έχουμε οδυνηρές συνέπειες στη δημόσια υγεία, είναι αυτό με τα λιμνάζοντα ύδατα στις εγκαταλειμμένες, εκτός λειτουργίας, δεξαμενές, της αρχικής εγκατάστασης, που έχουν γίνει εκτεταμένη εστία αναπαραγωγής μολυσμένων κουνουπιών, στην πράσινη επιφάνειά τους (φωτο). Τα νερά αυτά  πρέπει απαραιτήτως να αντληθούν και οι εγκαταστάσεις να απολυμανθούν.

Επιτακτική είναι τέλος, η ανάγκη να οριστεί από την πολιτική και τεχνική ηγεσία της ΔΕΥΑΚ, συντηρητής της εγκατάστασης σε καθημερινή βάση, με συστηματική καθοδήγηση από τεχνικό που γνωρίζει τα της λειτουργίας του ΒΙΟΚΑ.

΄Ομορφη γιορτή λήξης του σχολικού έτους στο Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών

Με την ευκαιρία της λήξης του σχολικού έτους 2013 - 2014 πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 11 Ιουνίου 2014, στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου Κυνοπιαστών, η καθιερωμένη καλοκαιρινή γιορτή. Όμορφες στιγμές για όλους που έκαναν και τους μεγαλύτερους να νιώσουν, έστω και για λίγο, παιδιά.
Η γιορτή, στο πρώτο μέρος περιλάμβανε  παραδοσιακούς χορούς, τραγούδια και διασκεδαστικά παιχνίδια.
Οι μαθητές όλων των τάξεων χάρισαν όμορφες εικόνες στους παρευρισκόμενους γονείς και κηδεμόνες που γέμισαν τον χώρο του σχολείου.
Ιδιαίτερη συγκίνηση δημιούργησε η μικρή ταινία που προβλήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου. Μια ταινία - αφιέρωμα στους μαθητές της έκτης τάξης που μετά από 6 χρόνια αποχαιρετούν το Δημοτικό και πάνε στην επόμενη βαθμίδα εκπαίδευσης, το Γυμνάσιο.

Η γιορτή έκλεισε με τις ευχές όλων για καλό καλοκαίρι αλλά και με ένα μικρό κέρασμα από το Σύλλογο Γονέων του σχολείου.

Οι εκδηλώσεις του καλοκαιριού στους Κυνοπιάστες

O Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών '' Γειτονία'' στην Ιόνιο Ακαδημία

Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του, από την ίδρυσή του το 2011, έκανε την Παρασκευή 2 Μαϊου 2014, στην Ιόνιο Ακαδημία, ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών "Γειτονία", σε κοινή εκδήλωση με τους "Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος", μπροστά σε ένα εκλεκτό και πυκνό ακροατήριο.

Η εκδήλωση ήταν ενταγμένη στον κύκλο των παράλληλων εκδηλώσεων του I' Διεθνούς Πανιονίου Συνεδρίου και την ευθύνη διοργάνωσής της είχε η Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας.

Η "Γειτονία" απέδωσε 12 από τα πλέον χαρακτηριστικά τραγούδια της λαϊκής μουσικής παράδοσης της Κέρκυρας, με συντονιστή - όπως πάντα - το Γιώργο Ανυφαντή. Στην κιθάρα συνοδεύει ο Γιώργος Χονδρογιάννης (Μπεζερής), ενώ στο βιολί ο Θοδωρής Ι. Καρύδης.

Στο βίντεο που "τράβηξε" ο Σπύρος Φ. Σκορδίλης και έχει αναρτηθεί, η "Γειτονία" αποδίδει το αγροτικό τραγούδι της αγάπης "Το Μάη αποφάσισα".
Γίνεται προσπάθεια ολοκληρωμένης παραγωγής ενός DVD με τα 12 τραγούδια της κερκυραϊκής λαϊκής παράδοσης, που απέδωσε η "Γειτονία", για διάθεση στο κοινό που επίμονα τα ζητά.
Μόλις γίνει αυτή η παραγωγή θα γίνει έγκαιρα η σχετική ανακοίνωση.

Πλειοψήφησε και στους Κυνοπιάστες η παράταξη ΝΕΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ του Κώστα Νικολούζου

Κοντά στά παγκερκυραϊκά ποσοστά που έλαβαν οι συνδυασμοί Νικολούζου και Υδραίου, καταγράφηκε ο συσχετισμός των δυνάμεων και στο επίπεδο των Κυνοπιαστών.

Η νικήτρια παράταξη ΝΕΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ του Κώστα Νικολούζου, πέτυχε ποσοστό 57,52%, παίρνοντας 574 ψήφους, έναντι 424 ψήφων και ποσοστού 42,48% της Μερόπης Υδραίου.

Το αποτέλεσμα αυτό σε σχέση με το αντίστοιχο του α΄ γύρου των εκλογών, κατέδειξε τη μετακίνηση της μεγάλης πλειοψηφίας των ψηφοφόρων των επιλαχόντων συνδυασμών Τρεπεκλή και Χαραλάμπους, προς τη νέα δημοτική πλειοψηφία

Έτσι, με βάση τον ισχύοντα νόμο για τις δημοτικές εκλογές, στο Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Κυνοπιαστών, ο συνδυασμός Νικολούζου θα έχει την πλειοψηφία, αναδεικνύοντας τον πρώτο σε σταυρούς της παράταξης αυτής, το Μενέλαο Αρβανιτάκη, σε πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας.

Τα άλλα μέλη του συμβουλίου της κοινότητας είναι οι Σπύρος Μαλαχάς και Άννα Ρώσση - Πουλημένου, από την πλειοψηφία και Νίκος Αγάθος και Σπύρος Αλαμάνος από την μείζονα και την ελάσσονα αντιπολίτευση αντίστοιχα. Η θητεία τους αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου 2014 και λήγει στις 31 Αυγούστου του 2019!

Τους ευχόμαστε ολόψυχα, κάθε επιτυχία στα καθήκοντά τους.

Οι περιφερειακές εκλογές

Tα αποτελέσματα του β΄γύρου των Περιφερειακών εκλογών στα τέσσερα εκλογικά τμήματα των Κυνοπιαστών έχουν ως εξής:

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στους Κυνοπιάστες

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών της 25ης Μαϊου στα τέσσερα εκλογικά τμήματα των Κυνοπιαστών έχουν ως εξής:

Κυνοπιαστινός υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα ΕΕΚ - Τροτσκιστές

Μπορεί οι Κυνοπιάστες να θεωρούνται γενικά συντηρητικό χωριό, λόγω της πλειοψηφίας που έχει δώσει σε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις στην κεντροδεξιά, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που ο κανόνας αυτός σπάει, με διαφοροποίηση της εκλογικής του συμπεριφοράς.

Τα τελευταίας χρόνια μάλιστα, που η σύνθεση του εκλογικού σώματος έχει σε μεγάλη έκταση αλλάξει, δεν εκπλήσσει πλέον κανένα αποτέλεσμα...

Στην εκλογική αναμέτρηση ωστόσο της 25ης Μαϊου για την ευρωβουλή, το στοιχείο εκείνο που κεντρίζει το ενδιαφέρον δεν είναι το όποιο αποτέλεσμα της κάλπης, αλλά η συμμετοχή ενός Κυνοπιαστινού, στο ευρωψηφοδέλτιο σχηματισμού της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, με τον τίτλο  ΕΕΚ Τροτσκιστές - Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα.

Πρόκειται για τον εκπαιδευτικό Γρηγόρη Δαφνή του Γεωργίου (φωτο) ο οποίος ζει στην Αθήνα και μέχρι πριν λίγα χρόνια διατηρούσε δεσμούς με το χωριό του, το οποίο επισκέπτονταν συχνά, καθώς διατηρεί εδώ και κάποια περιουσιακά στοιχεία.
H καταμέτρηση των ψήφων έδειξε ότι δύο (2) πολίτες των Κυνοπιαστών ψήφισαν το ΕΕΚ Τροτσκιστές, με τον Γρηγόρη Δαφνή.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι στην κεντρική πολιτική σκηνή έχουν πολιτευτεί στο απώτερο και πρόσφατο παρελθόν:

• Ο Σπύρος Παϊπέτης του Ανδρέα (Δημάρχου Μεσοχωριτών), που εκλέχτηκε επανειλημμένα βουλευτής, από τη 10ετία του 1910 έως τη 10ετία του 1930.
• Ο Γρηγόρης Δαφνής του Ευγενίου, αδελφός του δημοσιογράφου Κώστα Δαφνή, με το Κόμμα του Νικολάου Πλαστήρα, το 1950 και 1951, χωρίς όμως να εκλεγεί.
• Η Άννα Δαφνή του Στεφάνου, με το ΠΑΣΟΚ, τη 10ετία του 1980.

Σημειώνεται ότι ο Γρηγόρης Δαφνής, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΕΕΚ - Τροτσκιστές, είναι πρώτος ξάδελφος της Άννας Δαφνή. 

ΣΤΟΥΣ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΕΣ, ΤΟ 1752: Εκλογή με μυστική ψηφοφορία (με σφαιρίδια) σε κάλπη!

Η διεξαγωγή των εκλογών της 18^ης και 25^ης Μαϊου 2014, στους Κυνοπιάστες, όπως σε ολόκληρη τη χώρα, επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά, τα προηγμένα και ώριμα πολιτικά ήθη, που είναι από πολύ παλιά, στοιχείο ταυτότητας του εκλογικού σώματος.

Στην Κέρκυρα μάλιστα - και εν προκειμένω στους Κυνοπιάστες - τα δημοκρατικά πολιτικά ήθη, είναι υπόθεση εμπεδωμένη εδώ και αιώνες, ανάμεσα στους κατοίκους του χωριού, πολύ πριν δημιουργηθεί το νεοελληνικό κράτος.

Τούτο μαρτυρεί πρακτικό εκλογής δύο Επιτρόπων της εκκλησίας της Υ.Θ. Ελεούσας των Κυνοπιαστών, που βρέθηκε σε παλιό βιβλίο της Ενορίας, όπου είναι καταγεγραμμένες άκρως ενδιαφέρουσες διοικητικές και οικονομικές πράξεις, από το 1686!

Ναι, καλά διαβάσατε.

Οι Εκκλησιαστικοί Επίτροποι παλαιότερα, δεν διορίζονταν από τον Μητροπολίτη, αλλά εκλέγονταν, στους συναδελφικούς ναούς, από ένα εκλεκτορικό σώμα στο οποίο συμμετείχαν εκπρόσωποι οικογενειών στις οποίες ανήκε ο ναός.

Το πρακτικό λοιπόν της Εκκλησίας των Κυνοπιαστών (φωτο πάνω), αναφέρεται στην διαδικασία εκλογής δύο Επιτρόπων, που η θητεία τους είχε λήξει, κατά το έτος 1752, από το εκλεκτορικό σώμα που συγκροτούσαν οι Αδελφοί και «γιους πατρονάτοι», οι έχοντες δηλαδή συναδελφικά και κτητορικά δικαιώματα στο ναό.

Η διαδικασία εκλογής

Αυτοί που ανταποκρίθηκαν – αναφέρεται στο πρακτικό - στο σχετικό κάλεσμα της καμπάνας «μετά τη θεία και ιερά λειτουργία», ήταν 19 Κυνοπιαστινοί και στο σχετικό πρακτικό αναγράφεται ο ονομαστικός τους κατάλογος.

Υποψήφιοι Επίτροποι (κουμέσιοι κυβερνήται) ήταν έξη, σε τρεις δυάδες (συνδυασμούς θα λέγαμε σήμερα) για τους οποίους γίνεται χωριστή ψηφοφορία με σφαιρίδια και κάλπη (σκορτίνιο), χωρισμένη σε δύο διαμερίσματα, ένα για το «ΝΑΙ» και ένα για το «ΟΧΙ».

Νικητής από την μυστική και απόλυτα δημοκρατική διαδικασία, αναδείχτηκε ο συνδυασμός των Κωσταντή Σουρμπίνου του ποτέ Σταματέλου και  Βασίλη Πουλημένου του ποτέ Νικολάου, που  έλαβε στο «ΝΑΙ» 16 και στο «ΟΧΙ» 3 σφαιρίδια (μπάλες).

Από τους άλλους δύο συνδυασμούς, ο ένας που αποτελούσαν οι Καποδήμος Πουλημένος και Αντώνης Σκόρτσης, έλαβε «εις το ΝΑΙ μπάλες δέκα και εις το ΟΧΙ μπάλες εννιά». Και ο τρίτος συνδυασμός των Νικολού Σουρμπίνου  και Σπύρου (Σ)κορδίλη, πήρε «εις το ΝΑΙ μπάλες εννιά και εις το ΟΧΙ μπάλες δέκα». «Κι επιάστηκε η πάρτη δια κυβερνήτας πριόρηδες, δια χρόνους δύο…» καταλήγει το πρακτικό εκλογής της 2ας Νοεμβρίου του 1752.

Αντί της αυθαιρεσίας, αίσθηση δημοκρατίας

Αυτά, στα μέσα του τελευταίου αιώνα της μακράς περιόδου της Ενετοκρατίας, κατά τη διάρκεια της οποίας ήταν καταργημένος ο Ορθόδοξος Μητροπολιτικός θρόνος της Κέρκυρας και επικεφαλής του ορθόδοξου κλήρου ήταν ο «Μέγας Πρωτόπαπας».

Η άκρως ενδιαφέρουσα αυτή πράξη εκλογής Επιτρόπων, αποδεικνύει ότι ακόμη και σ’ εκείνες τις σκοτεινές εποχές, οι απλοί κάτοικοι των Κυνοπιαστών και όχι μόνο, έθεταν σε εφαρμογή τις δημοκρατικές διαδικασίες, την ίδια ώρα που αλλού κυριαρχούσε ο αυταρχισμός και η επιβολή της θέλησης του ισχυρού. Επιβολή χωρίς κανείς να μπορεί και να διανοηθεί ακόμη, να την αντικαταστήσει με την δημοκρατική εκλογή και μάλιστα με μυστική ψηφοφορία.

Είναι κι αυτό ένα σαφές δείγμα του τρόπου με τον οποίο στους έξη αιώνες ξενοκρατίας (1267 – 1864), κρατήσαμε σ’ αυτόν τον τόπο, ζωντανή μια, έστω και υποτυπώδη, αίσθηση δημοκρατίας, διατηρήσαμε τη γλώσσα μας, έμεινε αλώβητη η ορθόδοξη πίστη μας και ακέραια η εθνική μας συνείδηση.