Στο Σχολικό Κέντρο Κυνοπιαστών για τον Αγιασμό, η Περιφερειάρχης Ιόνιων Νησιών Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου

Στο Σχολικό Κέντρο Κυνοπιαστών, ένα από τα πλέον σύγχρονα της Κέρκυρας, βρέθηκε και παρέστη στον Αγιασμό για το νέο σχολικό έτος, τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2020, η Περιφερειάρχης Ι.Ν. Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου.

Η Περιφερειάρχης ενημερώθηκε για την δυναμική του σχολείου, το μαθητικό δυναμικό, τη διάρθρωση των τμημάτων, τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εκεί και συνολικά για τη λειτουργία της σχολικής μονάδας, από τη διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Μαρία Καλατζή. Στη συνέχεια περιηγήθηκε τους χώρους του σχολείου, τις τάξεις με τους μαθητές και επαίνεσε εκπαιδευτικούς μαθητές και γονείς για τα μέτρα προφύλαξης από την πανδημία του κορωνοϊού και ιδιαίτερα για το γεγονός ότι όλοι τους φορούσαν τις προστατευτικές μάσκες.

Σε ό,τι αφορά την κατανομή του μαθητικού δυναμικού είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για το γεγονός ότι από τα 11 τμήματά του, τα δέκα είχαν κάτω από 20 μαθητές, ενώ μόνο ένα τμήμα υπερβαίνει κατά δύο τους 20 μαθητές.

Τα βιβλία περίμεναν συσκευασμένα στα θρανία στη θέση του κάθε μαθητή, ενώ όλοι οι εκπαιδευτικοί ήταν παρόντες από την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Η Περιφερειάρχης αφού είδε από κοντά την σχολική δανειστική βιβλιοθήκη "ΝΙΚΟΣ ΕΛ. ΤΣΑΓΚΑΡΟΠΟΥΛΟΣ", ενημερώθηκε γι' αυτήν δηλώνοντας ότι θα συμβάλει προσωπικά στον εμπλουστισμό της, αναχώρησε από το Σχολικό Κέντρο Κυνοπιαστών εντυπωσιασμένη από την οργάνωση, την καθαριότητα και την τάξη που επικρατούσε, τόσο στο κτηριακό συγκρότημα Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, όσο και στον άριστα διαμορφωμένο αύλιο χώρο, συνολικού εμβαδού άνω των 7 στρεμμάτων.

Σημειώνεται ότι το Σχολικό Κέντρο Κυνοπιαστών είναι απόκτημα του Δήμου Αχιλλείων, της περιόδου 2005-2007 και είναι αντάξιο της ιστορίας του σχολείου, που ιδρύθηκε το 1826.

Και στην Υ.Θ. Ελεούσα για την γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού

Ενωρίτερα, η Περιφερειάρχης Ιόνιων Νησιών Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου, παρέστη στην Θεία Λειτουργία στην εκκλησία της Υ.Θ. Ελεούσας Κυνοπιαστών, για την γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Αμέσως μετά δέχτηκε το κέρασμα στο γραφείο της Ενορίας.

Οι επιτυχόντες του ΓΕΛ Καστελλάνων Μ. στα ΑΕΙ της χώρας, προερχόμενοι από το Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών

Εννέα (9) μαθητές και μαθήτριες του Ενιαίου Λυκείου Καστελλάνων Μέσης, προερχόμενοι από το Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών, εισάγονται φέτος  στα ΑΕΙ της χώρας και είναι, κατ’ αλφαβητική σειρά οι εξής:                                               

1.      ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  του Σπυρίδωνος και της Ευτυχίας στη σχολή ΦΥΣΙΚΗΣ στην Καβάλα - Ίδρυμα ΔΙ.ΠΑ.Ε.

2.      ΓΚΡΕΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ του Βασίλη και της Μαρίας στη σχολή ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΑΠΘ

3.      ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗ ΑΛΙΚΗ του Χρίστου και της Μαρίας στη σχολή ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ, ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΔΙ.ΠΑ.Ε.

4.      ΖΕΡΒΟΥ ΟΛΓΑ του Χρήστου και της Αγγελικής στη σχολή ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ στην ΚΟΜΟΤΗΝΗ - ΔΠΘ

5.      ΜΑΥΡΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του Αντώνη και της Αναστασίας στη σχολή ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ, ΔΙΑΧ. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ στην Ορεστιάδα - ΔΠΘ

6.      ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Δημητρίου και της Μαρίας, στη σχολή ΧΗΜΕΙΑΣ στα ΙΩΑΝΝΙΝΑ - ΠΑΝ. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

7.      ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ - ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γεωργίου και της Αλεξάνδραςστη σχολή ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ  στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΑΠΘ

8.      ΣΟΥΡΒΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του Γεωργίου και της Δήμητρας στη ΝΟΜΙΚΗ σχολή της ΑΘΗΝΑΣ - ΕΚΠΑ

9.      ΣΦΗΚΑ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ του Νικολάου και της Μαρίνας στη σχολή ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ του ΠΑΝ. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΑΛΛΟΙ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ

1. Ολυμπία Σαλτσίδου, κόρη της Κυνοπιαστινής Άννας Γ. Αρκούδη που ζει με την οικογένειά της στο Κιλκίς. Η Ολυμπία πέτυχε στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου, στην Κέρκυρα.

Παγκερκυραϊκή πρωτιά με 19.000 μόρια στη Νομική Αθηνών

Η Μαριετίνα Γ. Σουρβίνου στην κορυφή, προερχόμενη από το Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών και το Γυμνάσιο και Λύκειο Καστελλάνων Μέσης

Ο αγώνας της για τη γνώση μέσα από την αφοσίωσή της στα μαθήματα δικαιώθηκε, επιτυγχάνοντας τον υψηλό στόχο που είχε θέσει για την εισαγωγή της στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μάλιστα με την καταπληκτική επίδοση των 19.000 μορίων. Έτσι, κατατάχθηκε στην πρώτη θέση μεταξύ όλων των συνυποψηφίων της από ολόκληρη την Κέρκυρα και μεταξύ των καλύτερων σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο λόγος για την Μαριετίνα Γ. Σουρβίνου που ήταν μαθήτρια στη στοιχειώδη και τη μέση εκπαίδευση σε σχολεία της υπαίθρου Κέρκυρας και συγκεκριμένα, στο Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών και στο Γυμνάσιο και Λύκειο Καστελλάνων Μέσης.

Η Μαριετίνα όχι μόνο δεν βρήκε μειονεκτήματα στα σχολεία που μαθήτευσε αλλά αντίθετα, διαπίστωσε πλεονεκτήματα καθώς, όπως η ίδια υποστηρίζει, αυτά δεν είχαν απρόσωπα χαρακτηριστικά και γινόταν εξατομικευμένη προσέγγιση του κάθε μαθητή. Με τον αέρα της επιτυχίας μπορεί να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον για το οποίο κάνει ήδη τα πρώτα σχέδια για τις σπουδές της στη Νομική, για το επόμενο στάδιο (μεταπτυχιακά,) αλλά και για τις επαγγελματικές της επιλογές.

Η αριστεύσασα, παράλληλα με τα μαθήματά της στο σχολείο, υπήρξε μέλος της Παιδικής Χορωδίας της Ενορίας ενώ συμμετείχε ενεργά και στα λαϊκά δρώμενα του χωριού.

Θερμά συγχαρητήρια για την μεγάλη της επιτυχία, τόσο στην ίδια όσο και στους γονείς της. Τον πατέρα της, Γιώργο Κ. Σουρβίνο, καθηγητή Μαθηματικών και τη μητέρα της, Δήμητρα Καλογεροπούλου, καθηγήτρια μουσικής και μαέστρο της Δημοτικής Χορωδίας «ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ».

 

Παιδική χαρά και επίλυση του προβλήματος του Βιολογικού υποσχέθηκε η Δήμαρχος στους Κυνοπιάστες

Συνεχίζοντας την περιοδεία της στις κοινότητες του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας, η  Δήμαρχος Μερόπη Υδραίου, βρέθηκε την Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020, στους Κυνοπιάστες.

Ο Πρόεδρος και μέλη του Τοπικού Συμβουλίου, οι φορείς και οι κάτοικοι της κοινότητας ευχαρίστησαν την Δήμαρχο για την επίσκεψη και όπως  επισήμαναν “είναι η πρώτη φορά πριν ολοκληρωθεί, ένας χρόνος θητείας της Δημοτικής αρχής, που έρχεται Δήμαρχος για να ακούσει  και να δει από κοντά τα προβλήματα της κοινότητας. Το χωριό, όπως ανέφεραν είναι σε πολύ καλή κατάσταση από θέματα καθημερινότητας, (καθαριότητα, ηλεκτροφωτισμός, καθαρισμοί αγροτικής και δημοτικής οδοποιίας)". 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου, στην συνάντηση  που ακολούθησε,  αναφέρθηκαν σε ζητήματα που τους απασχολούν.

Η Δήμαρχος υποσχέθηκε  την δημιουργία μιας παιδικής χαράς και αμέσως, μετά τη συγκρότηση  του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΚ, θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για να λυθεί  το σοβαρό πρόβλημα του βιολογικού που αντιμετωπίζει η περιοχή.

Την Δήμαρχο συνόδευαν ο Αντιδήμαρχος καθαριότητας Γιάννης  Σερεμέτης, και ο εντεταλμένος Σύμβουλος  Σπύρος Μωραΐτης.

Από το δελτίο τύπου του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ 1716: Συγκλονιστική επιστολή Κερκυραίας που πούλησαν οι Τούρκοι σκλάβα στο Τούνεζι της Μπαρμπαριάς

Με τη λύση της πολιορκίας της Κέρκυρας από τους Οθωμανούς Τούρκους, στις 11 Αυγούστου του 1716, δεν τέλειωσαν τα βάσανα για όλους τους Κερκυραίους, καθώς φεύγοντας οι Τούρκοι πήραν από τα ανυπεράσπιστα χωριά της Μέσης και της Βορειοανατολικής Κέρκυρας μεγάλο αριθμό σκλάβων που – κατά την προσφιλή τους τακτική - τους πούλησαν στα σκλαβοπάζαρα. Ένα μέρος απ’ αυτούς, κυρίως γυναικόπαιδα πουλήθηκαν σκλάβοι στο Τούνεζι (Τύνιδα) της Μπαμπαριάς, όπου υπέφεραν τα πάνδεινα και πολλοί για να γλυτώσουν τα μαρτύρια, τούρκεψαν.

Μια γυναίκα, ωστόσο, η Μαριετούλα, κατάφερε 20 μήνες μετά, στις 6 Απριλίου 1718, να στείλει μια  συγκλονιστική επιστολή στον άντρα της Λορέντζο και τους άλλους δικούς της, στην Κέρκυρα (πιθανόν στις Νυμφές), όπου περιγράφει τα όσα συμβαίνουν στο Τούνεζι και ικετεύει να πουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για να μαζέψουν χρήματα με τα οποία να γλυτώσουν την ίδια και τα δύο της παιδιά από τη σκλαβιά, ξαναγοράζοντάς τους. Σημειώνει δε χαρακτηριστικά ότι «δεν βαστούμε πλια τις ξυλιές και τις βρισιές» και ότι «μας βάζουνε μέρα νύχτα στο σουβλί να μας τουρκαίψουνε».

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΕΤΟΥΛΑΣ

Ολόκληρη η επιστολή που βρίσκεται στο φάκελο των Μεγάλων Πρωτοπαπάδων, τομ. 24 σελ. 126-127 στα Αρχεία Ν. Κερκύρας και αναφέρεται στο βιβλίο «Το ασέδιο των Κορυφών 1716» του Κερκυραίου γιατρού – ερευνητή Γ. Αθανάσαινα, Μακεδονικές Εκδόσεις, Αθήνα 2001, αναφέρονται κατά την διατύπωση του πρωτοτύπου τα εξής:

«Από εμένα τη σιμβήα σου την Μαριετούλα εις εσένα άνδρα μου Λορέντζο πολλά και ακρηβά σαι χαιραιτώ και η θυγατέρα σου ει Μαρία και ο γιο σου Αντόνις πολλά και ακριβά σαι χαιρετούν και φιλούν το χέρι σου. Και θέλει ξαίρεις πος είμαστεν στην Μπαρμπαριά σκλάβη στο Τούνεζη και είμαστεν με τα πεδιά σέναν αφέντη και έχομεν την ηγίαν ενσόματι την δεν ψιχήν κυρίος.

Είδεν τον αδελφόν μου τον Σπίρο με το αρχοντικό του ακρηβά χαιρετούμεν, τον Αντονάκι με το αρχοντικό του πολλά χαιρετούμεν και την μάνα του την μπαπαδιά ακριβά χαιρετούμεν, τον Αθανάσι με ταδέλφια του πολλά χαιρετούμεν, τη νήφι μου τη Νικολαίτα πολλά χαιρετώ. Στο μπρόγονό μου τον Σπίρο και τη γηνέκα του τη Λούλα πολλά χαιρετούμεν, την θήα μου την Αγκέλα την κγαλή τον μπεδιό μου πολλά χαιρετούμεν.

Και θέλι ξαίρις πος το ψιχοπέδει σου ο Γιοργάκις ετούρτεψε. Το Γιάνι το ξάδερφό μου χαιρετούμεν και θέλει ξαίρεις πος ετουρκέψανε τα πεδιά σου ει γυναίκα σου Στέλα και κάμε κυβέρνισι να την βγάλεις γαμπρέ μου.

Δίμο χαιρετό σε με την αδελφί μου την Λενέτα με όλη σου την φαμελιά και το γαμπρό μου το Τζορτζή με την αδελφή μου και την φαμελιά του ακριβά χαιρετούμεν. Και τον Γιανάκιν τον γαμπρό μου με την αδελφί  μου με τη φαμελιά του πολλά χαιρετούμεν.

Και να κάμετε εις το όνομα του Θεού και δια την αειπάρθενον και Θεοτόκον Μαρία να με ξαιγλητόσετε απ την σκλαβιά και απετούτον τον γκόσμο. Να μι μας αφίκετε να βουλίσομεν και χαθούμεν ψιχή ται και σόματι και διατή μας βάζουνε μέρα νύχτα στο σουβλί να μας τουρκαίψουνε και ο θεός να μας στεραιόνη.

Θέλη ξαίρετε πος απέθανεν ει Αντζούλα και το πεδί της το θηλικό και το αρσενικό ετουρκαίψανε.

Ανδρα μου παρακαλό σε να μην μας αφήναιτε να χαθούμεν και ότι και αν έχομεν μι ληπιθής τήποτης μόνο πούλησε χάρησε ζήτηξαι σε εδικούς σε ξένους δια να μας εβγάλις απεδό απετον καταραμένο κόσμο.

Δεν μπορό να σας γράφο πολή λογίες. Όλη η σκλάβι που εφέραναι στην Μπαρμπαριά ει μισί ετουρκαίψανε διατί δε βαστούμεν πλια της ξιληές και τις βρισηές.

Ο άνθροπος που σας φέρνη την γραφή είναι καλός και εμπιστεμένος χριστιανός και κάμετε με το λόγου του ότη θέλετε.

…………………………………………………………………………………

Σε παρακαλό να με αποκρίσις.

Χαιρετό σας και φιλό το χαίρι σου, την κγιράτζα την μάνα σου και το σιορ Γιακουμέτο και τη σιόρα την αδελφί σου πολλά και ακριβά σας χαιραιτό και να κάμις δια την ψυχή τον ακριβό σου γούστο. Να μας αγιοτάρις δια όνομα του θεού ταύτα και ει χρόνι σας πολί.

1718, απριλίου 6, Τούνεζι τις Βαρβαριάς

Μαριετούλα γράφο και σας ξαναχαιρετό.

Του λιναριού τα βάσανα για αιώνες και στην Κέρκυρα

• Τι αναφέρουν οι αρχειακές πηγές του 16^ου και 17^ου αι. αλλά και σύγχρονες μαρτυρίες

Η φράση «του λιναριού τα βάσανα» διαδεδομένη σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας που παρήγαγαν λινάρι, διασώθηκε ως την εποχή μας στην Λευκίμμη, όπου αναφέρεται ως προϊόν της τοπικής παραγωγής μέχρι τον 20ό αιώνα. Έρχεται να υποδηλώσει την βασανιστική διαδικασία από την οποία πρέπει να περάσει το φυτό του λιναριού ως την μετατροπή σε ίνα, κλωστή και ύφασμα.

Το λινάρι είναι ένα φυτό με όμορφα μπλέ λουλούδια, από το οποίο ο άνθρωπος ανακάλυψε ότι –αν το ταλαιπωρήσει αρκετά- μπορεί να βγάλει κλωστικές ίνες από τις οποίες κατασκευάζουμε τα λινά νήματα και υφάσματα. Οι ίνες του λιναριού είναι πολύ πιο ανθεκτικές από του βαμβακιού και το ύφασμα από λινό είναι πιο δροσερό, γι’ αυτό εξάλλου το προτιμούμε το καλοκαίρι. Ποια είναι όμως τα πάθη του λιναριού; 

Τα λινάρια όταν τα κόβουν, τα βουλιάζουν, τα μουλιάζουν στο νερό για περίπου είκοσι μέρες, σε περιοχές που ονομάζονται Βουλίστρες1. Ως τοπωνύμιο οι Βουλίστρες έχει διασωθεί σε διάφορες περιοχές του νησιού μία από τις οποίες βρίσκεται απέναντι από το αεροδρόμιο στη Χρυσίδα. Μετά το μούλιασμα τα λινάρια απλώνονται στον ήλιο για να στεγνώσουν. Ακολουθεί το μαγγάνισμα, με μια συσκευή, το μάγγανο, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι όργανο βασανιστηρίου του Μεσαίωνα. Θα το έχετε ακούσει ως πρώτο συνθετικό της λέξης μαγγανοπήγαδο, ή στην παράγωγη λέξη μαγγανεία που σημαίνει μηχανορραφία. Το μάγγανο λοιπόν, ζουλούσε το λινάρι και μετά σειρά είχε το σπάθισμα από όπου γίνονταν οι ίνες. Οι ίνες μετά λαναρίζονταν δηλαδή κάθε ίνα διαχωριζόταν, καθαριζόταν και παραλληλίζονταν με ειδικό εργαλείο και στο φινάλε με ειδικές ρόκες και ειδικές τεχνίτρες γινόταν το γνέσιμο το οποίο περιλάμβανε σάλιωμα και δάγκωμα για να γίνει η κλωστή λεπτή.

Ίχνη παραγωγής λιναριού στην Κέρκυρα καταγράφονται τουλάχιστον από την περίοδο της Ενετοκρατίας, με κάποια μικρή παραγωγή να αναφέρεται στη Λευκίμμη, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σποραδικά σε άλλες περιοχές του νησιού ως το 19402.

Για την ενετοκρατία υπάρχει πλήθος γραπτών μαρτυριών σε νοταριακές πράξεις των αρχών του 16^ου αιώνα για την ευρύτερη περιοχή της Λευκίμμης, ενώ στις αρχειακές πηγές3, συνεχίζονται και τον επόμενο αιώνα (1626), με περιοχή αναφοράς την Χρυσίδα ή Κρησίδα και τις ειδικότερες θέσεις Βουλίστρες και Κασσαρά, παρά τις εκβολές του μικρού ομώνυμου ποταμιού στη λιμνοθάλασσα Χαλικιόπουλου.

Α.Ν.Κ. - Πράξη του νοτάριου Βούρτζη Β.175 (φωτο πάνω),  από έρευνα του Θεόδωρου Σκαλίτη

+1626 εμερες 26 του μαρτηου μινος ηστην περιοχη της κυράς της Καστανηας ηστο σποιτη του παπα Σταθη Κασαρα ο οποιος κιρ Γηοργιος Κασαρας σηνεφονοισε με τα τους παροντες Γηοργι Μηστου και κιρ Θεοδι Μοραητη και κιρ Διμιτριου Μεγαλογενοιου κατηκη ης το Βηρο  και βανη τους ανωθεν σητροφους ης της Βουληστρες οπερ εχη παχθομενες απο τον ανωθεν Κασαρα από τον μισερ Τζανη Φλοριον στην Κρισηδαν να της φιλανε η ανωθεν δια τη σοδιαν οπου ερχεται καλων και πηστων με την αληθηαν και απο το δεκατο ληναρι ηθελαν να περνουν να το εφερνουν ηστο λητριβηον του ανοθεν κιρ Γιοργη Κασαραν και οπερ ηθελε μεγγανη απο το αυτο ληναρι να πλερονη τι αποτημμεσι και ανησος και τους πατρονηαρον τα ποσα σολδια ης της βουληστρες οπηος τα ξοδιαν σηντα εβγανη απο τη μεση και οπηος υθελοντας να βρη σε τηποτες κλεψη αν να τονε βγάνοντας να χάνη τον γγόπον του και ουτος συνεφονησαν ης δεσμο τον αγαθον αυτου υπο μαρτηριας του κιρ Μιχαλη Φλαμπουριαρι και κιρ Δίμου Σιδερι.

 (μεταγραφή Ανδρέας Μαζαράκης)

Για τη δεύτερη, περιλαμβάνονται σχετικές πληροφορίες στα στατιστικά στοιχεία που συνέλεξε στο νησί, ο Γάλλος αξιωματικός Ντεκόρς, το 19174. Πιο συγκεκριμένα, μικρή παραγωγή λιναριού μαζί με καπνό, αναφέρεται στις Ριγγλάδες και τα Κρητικά. Το λινάρι χρησιμοποιείται επιτόπου σε επαγγέλματα εντελώς πρωτόγονα για την κατασκευή χονδροειδούς υφάσματος για το σπίτι.5 Ζωντανές μαρτυρίες αναφέρουν ακόμη μικρή παραγωγή λιναριού πριν από μερικές δεκαετίες, στην Χρυσίδα των Κυνοπιαστών αλλά και στον Αγ. Νικόλαο (πρώην Κολοκύθι), στο νότο του νησιού.

Σε ανάμνηση της παραγωγής λιναριού στην Κέρκυρα αναφέρονται σε διάφορες περιόδους, ως τις μέρες μας, το τοπωνύμιο Λιναμιά ή Λιναμιές, στη Λευκίμμη (μεταξύ Περιβολίου και Ριγγλάδων), στο Χλωμό, στους Καστελλάνους Μέσης και στους Κυνοπιάστες, όπου εκτός του τοπωνυμίου υπάρχει και σήμερα το επώνυμο Λιναράς.

Αξίζει να αναφερθεί ότι βιομηχανική επεξεργασία του λιναριού γινόταν στο εργοστάσιο ΔΕΣΥΛΛΑ στην Κέρκυρα. Το εργοστάσιο «Καννάβεως, Λίνου και Ιούτης» ιδρύθηκε το 1871 από τον Αλέξανδρο Δεσύλλα και επεξεργαζόταν καννάβι, λινάρι και γιούτα, που, κατά βάση, εισάγονταν από την Ινδία, το Πακιστάν και τις Φιλιππίνες. Η τεράστια αυτή μονάδα την εποχή της ακμής της απασχολούσε γύρω στους 1500 εργάτες. Διέκοψε τη λειτουργία της το 1982 και έκλεισε οριστικά το 1985.

Από την αρχαιότητα

Το λινάρι είναι ένα από τα αρχαιότερα φυτά που καλλιέργησε ο άνθρωπος με σκοπό την κατασκευή νημάτων για την παραγωγή υφασμάτων. Έδωσε μάλιστα, όπως αναφέρεται στα Ομηρικά Έπη6, το όνομά του στα προϊόντα που παράγονται από αυτό. Την κλωστή, το νήμα και την σινδόνα.

Πέραν, όμως, από τη χρήση του σαν κλωστικό φυτό, έγινε ιδιαίτερα γνωστό και για τις θεραπευτικές ιδιότητες των σπόρων του. Η μεγάλη σημασία αυτού του αρχαίου ιατρικού φυτού φαίνεται, άλλωστε, και από τη λατινική του ονομασία linus usitatissimus, που σημαίνει «λινάρι το χρησιμότατο».

Η ελαφρά γλυκιά γεύση τους σε συνδυασμό με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε ωφέλιμα για την υγεία θρεπτικά συστατικά καθιστούν τους σπόρους του λιναριού μια σύγχρονη θαυματουργή τροφή, η οποία δεν θα πρέπει να λείπει από το σύγχρονο διαιτολόγιο του ανθρώπου.

Ο λιναρόσπορος και το λάδι που προκύπτει από την έκθλιψή του -το λιναρέλαιο- έχουν σημαντικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Λινάρι: Μια ξεχασμένη καλλιέργεια με μεγάλες προοπτικές

Το λινάρι (Linum usitatissimum) είναι ένα φυτό που ανήκει στην οικογένεια Linaceae. Καλλιεργούνται δύο τύποι λιναριού:

- Το λινάρι που καλλιεργείται για την παραγωγή σπόρου από τον οποίο παράγεται έλαιο. Το είδος αυτό είναι βραχύκορμο.

- Το λινάρι που καλλιεργείται για παραγωγή ινών. Το είδος αυτό είναι πιο υψηλόκορμο και με μικρότερο αριθμό διακλαδώσεων.

Το λινάρι είναι φυτό που κατάγεται από περιοχές της Ασίας και ίσως από τις Ινδίες. Η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα λιναριού στον κόσμο με 250-300.000 τόνους ετησίως, που αποτελεί το 25% της παγκοσμίου παραγωγής. ΄Αλλες χώρες που καλλιεργούν λινάρι είναι η Γαλλία, οι Ινδίες, η Λιθουανία.

Στην Ελλάδα η καλλιέργεια είναι μικρή και κυρίως καλλιεργείται στη Μεσσηνία, κυρίως για παραγωγή λιναρόσπορου. Το κλίμα αν και δεν ευνοεί πολύ την παραγωγή πολύ καλής ποιότητας ίνας και γι' αυτό σήμερα δεν καλλιεργείται στην Ελλάδα, το λινάρι που έχει σκοπό την παραγωγή ινών.

Πηγές:

1. Μιχάλη Χρυσικόπουλου, Πρακτωρίας Λεύχημου, ταξίδι στο χρόνο και στο χώρο, Λευκίμμη 2009, σελ. 96

2. Προσωπική μαρτυρία του Κώστα Δ. Πουλημένου, ετών 90, στους Κυνοπιάστες, στις 13 Ιουλίου 2020.

3. Μιχάλη Χρυσικόποιλου, Μοναστηριώτης Κωνσταντίνος, νοτάριος Λευκίμμης, σωζόμενες πράξεις 1506 -1516, Λευκίμμη 2010

4. Ο Ντεκόρς ήταν Γάλλος αξιωματικός Διοίκησης, προϊστάμενος της Υπηρεσίας Τροφοδοσίας του Γαλλικού στρατού στην Κέρκυρα, όπου έκανε απογραφή του αγροτικού πλούτου του νησιού, το 1917

5. Ο Αγροτικός Πλούτος της Κέρκυρας, έκδοση ΟΚΕΣΑ, Αθήνα 2000, σελ. 77

6. Ομήρου Ιλιάδα, Υ 128 και Ω 210

Και πληροφορίες από 

http://www.kolivas.de/archives/369706

Κυνοπιάστες, 1853: Πώς ενέκριναν άνοιγμα "θυρών και παραθύρων" αλλά και κατασκευή "ανωγείου επί χαμογείων"

Μερικές από τις δομές και λειτουργίες του Ιονίου Κράτους (1816 -1864, περίοδος Αγγλοκρατίας) εντυπωσιάζουν για την αποτελεσματικότητά τους ακόμη και σήμερα. Είναι δε χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο χειριζόταν ζητήματα της καθημερινής ζωής των μικρών κοινωνιών στην ύπαιθρο Κέρκυρα, όπως είναι η προσθήκη ενός ορόφου σε ισόγεια οικοδομή ή το άνοιγμα πόρτας και παραθύρων προς την πλευρά του κοινόχρηστου δρόμου. 

Για την άσκηση αποτελεσματικής διοίκησης είχαν χωρίσει τότε, το νησί σε ενότητες.  
Η πρώτη ανθρωπογεωγραφική κατανομή, πρόγονος των δήμων που κατά καιρούς συγκροτήθηκαν, συντελέστηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1850, όταν με κοινοβουλευτική πράξη η Ιόνιος Βουλή συνέστησε τα «Περιοχικά Επιχώρια Συμβούλια». Οι Κυνοπιάστες συμπεριλήφθηκαν στο Περιοχικό Επιχώριο Συμβούλιο Μέσης Κέρκυρας. 
Μέσα στις αρμοδιότητές των συμβουλίων αυτών ήταν και θέματα που θα τα ορίζαμε σήμερα ως πολεοδομικά τα οποία χειριζόταν στη βάση - εκτός της όποιας νομοθεσίας - και της κοινής λογικής.

Μια τριμελής επιτροπή του Περιοχικού Επιχώριου Συμβουλίου αποτελούμενη από τον Νικόδημο Δροσόπουλο, ως Πρόεδρο και τους Τμηματικούς Συμβούλους Χριστόδουλο Πουλημένο του ποτέ Εμμανουήλ και Αρσένιο Κοντό του Δημητρίου, έκανε επιτόπιο έλεγχο και αποφάσιζε με πράξη της επί του αιτήματος του πολίτη - κατοίκου του χωριού.
Ας δούμε δύο σχετικές πράξεις της επιτροπής του Περιοχικού Επιχώριου Συμβουλίου Μέσης, το 1853, επί δύο αιτήσεων του Νικολάου Σκιαδόπουλου του Αντωνίου ιδιοκτήτη κατοικίας  στους Κυνοπιάστες.

• Στην πρώτη, η Επιτροπή κάνει δεκτό το αίτημα του πολίτη "να ανοίξη μίαν θύραν και εν παράθυρον εις το οσπίτιον ονομαζόμενον Νιάχου εις την άνωθεν Κώμην" με το σκεπτικό ότι αφού "δεν κατέχει ούτε στενώνει τον Δημόσιον δρόμον του χορηγεί την ζητηθείσαν άδειαν".
• Στην δεύτερη, η Επιτροπή κάνει δεκτό το αίτημα του ιδίου "να εγείρει ανώγειον επί δύο χαμογείων" και να ανοίξει δύο παράθυρα στον Δημόσιο δρόμο και ένα παράθυρο στην πίσω πλευρά, με το ίδιο σκεπτικό.

Ο χειρισμός και των δύο υποθέσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει και σήμερα για την αντιμετώπιση του φαινομένου αυθαιρεσιών αλλά και κατασκευών που δεν είναι σύμφωνες με τους κανόνες που ισχύουν στον παραδοσιακό οικισμό των Κυνοπιαστών.

ΕΣΤΙΑ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ: Αίτηση αδείας για το πανηγύρι της γιορτής της Αγία...

ΕΣΤΙΑ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ: Αίτηση αδείας για το πανηγύρι της γιορτής της Αγία...: «ΦΩΣ» ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΣΤΟΥ ΤΩΝ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ «ΕΚΛΑΜΠΡΟΤΑΤΗ ΠΟΛΙΤΖΙΑ» ΤΗΣ ΑΓΓΛΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΡΙΝ ΑΚΡΙΒΩΣ 200 ΧΡΟΝΙΑ

'Έχεις μαλλιά τετράξανθα - Γυναίκες Κ. Γαρούνα, 1977

Στο Βαλανειό είν' όμορφες - Τ' αργαστήρι - Γαρδίκι 2007

ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ 1994

Ο Λάμπρος Λιάβας μιλά για το βιβλίο "Τα τραγούδια της Κέρκυρας" του Στέφ. Πουλημένου

https://www.youtube.com/watch?time_continue=674&v=Rf8AQrpfVS8&feature=emb_logo

Θερμή υποδοχή για ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ καί στην Αθήνα!

Με ιδιαίτερη επιτυχία έγινε το Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2020, στην Αθήνα η έκτη κατά σειρά, παρουσίαση του βιβλίου του Στέφανου Πουλημένου «Τα τραγούδια της Κέρκυρας μέσα από τα λαϊκά δρώμενα και τις παραδόσεις της».

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο σύλλογος Φαιάκων Ένωση, στον πολυχώρο POLIS ART, στη Στοά του Βιβλίου, στο Κέντρο της Αθήνας, κεντρικός ομιλητής ήταν ο καθηγητής εθνομουσικολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λάμπρος Λιάβας, ευρύτατα γνωστός από την παραγωγή και παρουσίαση της δημοφιλούς εκπομπής της ΕΡΤ1, «Το αλάτι της γης».
Ο κ. Λιάβας κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού που είχε γεμίσει την αίθουσα, περιγράφοντας με θερμά λόγια το περιεχόμενο, τη γλώσσα, την μεθοδολογία, την πληρότητα και την τεκμηρίωση της ερευνητικής δουλειάς του Στέφανου Πουλημένου, αλλά και την ποιότητα της έκδοσης του βιβλίου από τις εκδόσεις CorfuPress και εξήγησε γιατί δεν πρέπει να λείψει αυτό από κανένα κερκυραϊκό σπίτι.
Την παρουσίαση του βιβλίου χαιρέτησαν, εκτός από την πρόεδρο της Φαιάκων Ένωσης, Έφη Μαχειμάρη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κερκυραϊκών Συλλόγων Αττικής (ΟΣΚΑ) Γιάννης Παργινός, η πρώην βουλευτής Φωτεινή Βάκη, η επικεφαλής της ΛΑΣΥ Ι.Ν. Αλεξάνδρα Μπαλού, ο εκπρόσωπος του Βουλευτή Σωτ. Γκίκα, Θωμάς Σούλος, η Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής Χρυσάνθη Αυλωνίτη, ο ομ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Στέφανος Παϊπέτης, ο ναύαρχος ε.α. Αντώνης Σουρβίνος, ο αγγειοχειρουργός Νίκος Παγκράτης, κερκυραίοι συγγραφείς και ποιητές, όπως ο Φίλιππος Φιλίππου, ο Χρήστος Δούλης, ο Κωνσταντίνος Γεωργάτος κ.ά. αλλά και πολλοί εκπρόσωποι συλλόγων Κερκυραίων της Αττικής.
Στο ξεκίνημα της εκδήλωσης, παραδοσιακά κερκυραϊκά τραγούδια απέδωσε η χορωδία Φαιάκων Ωδή, ενώ προβλήθηκε και εξάλεπτο βίντεο με αντιπροσωπευτικό δείγμα του μεγάλου πλούτου τραγουδιών της χιλιόχρονης λαϊκής μουσικής παράδοσης του νησιού.

Πατώντας το λινκ που ακολουθεί μπορείτε να δει την ομιλία του καθηγητή κ. Λάμπρου Λιάβα για το βιβλίο του Στέφανου Πουλημένου.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=674&v=Rf8AQrpfVS8&feature=emb_logo

Καί στη Λευκίμμη

Η επόμενη παρουσίαση του βιβλίου με «Τα τραγούδια της Κέρκυρας» θα γίνει στη Λευκίμμη, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου, στις Ριγγλάδες, το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020, στις 6.30 το απόγευμα. Την παρουσίαση διοργανώνουν η Μουσική Καλλιτεχνική Ένωση Λευκιμμαίων, η Φιλαρμονική Εταιρεία Λευκίμμης και η Χορωδία Λευκίμμης.