Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

... και εις Έτη Πολλά! - Ευχές από τον Π.Χ.Κ. "ΓΕΙΤΟΝίΑ" για το νέο έτος

Κερκυραϊκά κάλαντα πρωτοχρονιάς από το συγκρότημα "Τ' αργαστήρι".
Βιολιά Χ. Μέξας, Θ. Σπίνουλας, Θ.Γισδάκης Κιθάρες Γ. Χονδρογιάννης Α. Μέξας Σπ. Δουκάκης Ακορντεόν Σπ. Σκορδίλης Μαντολίνο...

Γιορτινές μελωδίες από την Παιδική Χορωδία και τη Φιλαρμονική των Κυνοπιαστών

Τον ξεχωριστό τόνο και το ιδιαίτερο χρώμα των εορταστικών ημερών του τέλους του 2013, έδωσαν όπως κάθε χρόνο, στους Κυνοπιάστες, η Παιδική Χορωδία της Ενορίας και η Φιλαρμονική του χωριού.
Σε σύμπραξη των δύο σχημάτων, οργανώθηκε η μεγάλη γιορτή με Χριστουγεννιάτικους ύμνους και μελωδίες, την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013, στην εκκλησία της Παναγίας. Την Παιδική Χορωδία διηύθυνε η μαέστρος Δήμητρα Καλογεροπούλου, ενώ το τμήμα της Φιλαρμονικής, ο μαέστρος Σπύρος Νίκας.

Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος Κυνοπιαστινών, που χειροκρότησε θερμά όλους τους συντελεστές της.
Ακολούθησε κέρασμα στο κοινό από την Επιτροπή της Ενορίας, στην αίθουσα του παλαιού σχολείου του χωριού.

Συγχαρητήρια για την όμορφη γιορτή, «και του Χρόνου!»…

Σ.Σ.: Τις φωτογραφίες τράβηξε και ευγενικά διέθεσε στην ΕΣΤΙΑ, ο φωτογράφος Σπύρος Ν. Ανυφαντής

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Βυζαντινοί ύμνοι και κάλαντα των Χριστουγέννων, από τη Βυζαντινή Χορωδία των Κυνοπιαστών

Μια ασυνήθιστη για τα τοπικά δεδομένα, αλλά όχι άγνωστη προσέγγιση της μεγάλης γιορτής των Χριστουγέννων, προσέφερε στους Καστελλάνους Μέσης το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013 και στους Κυνοπιάστες, τη Δευτέρα 23 του μηνός, η Βυζαντινή Χορωδία Κυνοπιαστών, σε διεύθυνση του καθηγητή - πρωτοψάλτη Γρηγόρη Δραγανίγου.
Η νεότευκτη Χορωδία, απέδωσε ύμνους και κάλαντα των Χριστουγέννων, σε διάφορους ήχους της Βυζαντινής μουσικής, αντλώντας τα θέματά της από την υμνολογία της εκκλησίας μας και τη λαϊκή παράδοση.
Η συναυλία αυτή, ανεξάρτητα από τις μελωδικές προτιμήσεις του καθενός, απέδωσε μία ακόμη εκδοχή επικοινωνίας με το Θεό και μεταξύ μας και συνιστά συμβολή στην δεδομένη ποικιλομορφία με την οποία γιορτάζεται στην Κέρκυρα, η μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης καθώς, τους ίδιους περίπου ύμνους, τους ακούει κανείς εδώ, σε κάθε λογής ερμηνείες.
Τους ακούει στην εκδοχή της λαϊκής κερκυραϊκής ψαλτικής αλλά και στην έντεχνη έως και περισπούδαστη τετράφωνη διασκευή της. Τους παρακολουθεί σε διασκευές της Βυζαντινής εκδοχής σε τετράφωνη απόδοση με τη συνοδεία αρμονίου (Πολυκράτη, Σακελλαρίδη κλπ.). Τους συναντά επίσης, στην εκδοχή της Καθολικής εκκλησίας, με τη συνοδεία εκκλησιαστικού οργάνου.
Κάτι αντίστοιχο περίπου, συμβαίνει και με τα κάλαντα και γενικότερα τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, στα οποία βρίσκει κανείς πλήθος εκδοχών και επιρροών ελληνικών και ευρωπαϊκών.
΄Ετσι είναι ο τόπος μας. Σταυροδρόμι της διαρκούς κίνησης λαών και πολιτισμών και είναι απόλυτα φυσικό ν’απουσιάζει η μονολιθική θεώρηση των πραγμάτων και εν προκειμένω, η μονοσήμαντη υμνολογική προσέγγιση των Χριστουγέννων.
Ο στίχος με τον οποίο ξεκινούν τα κερκυραϊκά κάλαντα, «λαμπροφορά η ανατολή κι η δύση καμαρώνει» έρχεται να επιβεβαιώσει την πραγματικότητα ενός τόπου ανάμεσα σ’ ανατολή και δύση, εξοικειωμένου με τ’ ακούσματα που μας έρχονται και από τους «δύο κόσμους και πολιτισμούς».
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της
Παρακολουθώντας λοιπόν απ’ αυτή τη σκοπιά τη συναυλία της Βυζαντινής Χορωδίας των Κυνοπιαστών, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια, να επαινέσουμε την ποιότητα που σε μικρό χρόνο έχει πετύχει και να ευχηθούμε να συνεχίσει την πορεία της σε δρόμους επιτυχίας και γενικής αναγνώρισης.
Συγχαρητήρια αξίζουν στον ακούραστο και καλοσυνάτο δάσκαλό της, Γρηγόρη Δραγανίγο (φωτο), στον πολύτιμο συνεργάτη του στη χορωδία και στο ψαλτήρι της εκκλησίας, δρα Ιστορίας, Δημήτρη Μεταλληνό και σ’ όλα τα μέλη της Βυζαντινής Χορωδίας, είτε είναι Κυνοπιαστινοί είτε όχι.
Ιδιαίτερη αναφορά – νομίζω - δικαιούται και ο χορωδός Κώστας Κολοβός, που εκτός από τη συμβολή του στη χορωδία, ανέγνωσε κατατοπιστικά κείμενα πριν από κάθε ύμνο, με το δικό του μοναδικό εκφραστικό τρόπο.
Παρουσίες
Τη συναυλία στον Ι.Ν. της Υ.Θ. Ελεούσας Κυνοπιαστών, παρακολούθησαν ο εφημέριος της Ενορίας, π. Χρυσόστομος Κουτσούρης, που επαίνεσε την πρωτοβουλία και σημείωσε ότι είναι αποδεκτός και ευλογημένος κάθε τρόπος επικοινωνίας με το Θεό, ο εφημέριος της Καμάρας π. Ανδρέας Μαζαράκης, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Θωμάς Σούλος, ο Πρόερος της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών Αντώνης Πουλημένος, ο πρώην Νομάρχης Στεφ. Πουλημένος, κ.α.

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Ύμνοι από την Βυζαντινή Χορωδία των Κυνοπιαστών, στους Καστελλάνους Μέσης

Η Ενορία και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καστελλάνων Μέσης, ενόψει της εορτής των Χριστουγέννων, διoργανώνουν το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 6,30 το απόγευμα, στην εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα Καστελλάνων Μέσης, μια κατανυκτική
εκδήλωση με ύμνους και κάλαντα των Χριστουγέννων, τα οποία θα αποδώσει η «ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ».
Τη Βυζαντινή Χορωδία διευθύνει ο καθηγητής - πρωτοψάλτης Γρηγόρης Δραγανίγος, ενώ υμνολογικά σχόλια θα αναγνώσει ο Κώστας Κολοβός.
H ίδια εκδήλωση θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου, το απόγευμα και στην εκκλησία της Υ.Θ. Ελεούσας Κυνοπιαστών, με διοργανωτή την τοπική Ενορία.

Η Βυζαντινή Χορωδία Κυνοπιαστών είναι ένα ακόμη φωνητικό σύνολο που ιδρύθηκε το 2012 και προστίθεται στο ήδη μεγάλο του είδους δυναμικό που διαθέτει το χωριό, καθώς λειτουργούν ακόμη:

  • Τετράφωνη μικτή Εκκλησιαστική Χορωδία που διευθύνει η Σταματίνα Καρύδη
  • Παιδική Χορωδία της Ενορίας που διευθύνει η Δήμητρα Καλογεροπούλου
  • Ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών «Γειτονία» που συντονίζει ο Γιώργος Ανυφαντής, ενώ πρόσφατα έκανε την εμφάνισή της η Νεανική Γειτονία, ένα ολιγομελές σχήμα που αποδίδει μόνο τοπικά παραδοσιακά τραγούδια. Το σχήμα αυτό διδάσκει και διευθύνει η Αρτεμις Πουλημένου.
Πέραν αυτών, πολλοί Κυνοπιαστινοί άνδρες και γυναίκες συμμετέχουν σε διάφορες εκτός χωριού Χορωδίες όπως, η Χορωδία Κέρκυρας, η Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας, η Δημοτική Χορωδία «Δημόδοκος», η Χορωδία του ΟΤΕ, η Χορωδία «Θ. Φλαγγίνης» και σε διάφορες ακόμη εκκλησιαστικές χορωδίες.

Βραδιά παραδοσιακής φασολάδας στους Κυνοπιάστες

Βραδιά παραδοσιακής φασολάδας, οργάνωσε τη Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013, στο προαύλιο της εκκλησίας της Παναγίας, η ενορία των Κυνοπιαστών.  
Τη φασολάδα που είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παραδοσιακά πιάτα της ελληνικής κουζίνας, μαγείρεψε ο Κυνοπιαστινός αρχιμάγειρος Αργύρης Τρούλος
Κυνοπιαστινοί όλων των ηλικιών προστρέξανε στο καλέσμα της ενορίας και γεύτηκαν ένα ζεστό πιάτο φασολάδας, αυτή την κρύα βραδιά του χειμώνα, σε συνδυασμό με ελιές, κρεμμύδι,σαρδέλες σε λαδόξυδο και χωριάτικο ψωμί. Απόλαυσαν μάλιστα και υψηλής ποιότητας κόκκινο κρασί, που ευγενικά πρόσφερε από την κάβα της, η οικογένεια του συγχωριανού Σπύρου Σκιαδόπουλου, ανταλλάσσοντας ευχές για τις γιορτές που έρχονται…
Φασολάδα από την αρχαιότητα

Η φασολάδα καθιερώθηκε ως το εθνικό φαγητό των Ελλήνων, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για σούπα από φασόλια. Βασικά συστατικά της είναι, εκτός από τα φασόλια, το κρεμμύδι (σωταρισμένο σε ελαιόλαδο) και ο πελτές ντομάτας, ενώ κατά βούληση στη σούπα προστίθενται σέλινο, καρότα και αλάτι.
Η φασολάδα είναι επίσης συνηθισμένο πιάτο και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπως στην Κύπρο, την Τουρκία, την Αίγυπτο και αλλού.
Στην Ελλάδα την συναντάμε από την αρχαιότητα. Ως φαγητό και θυσία στον θεό Απόλλωνα, ήταν βασικό στοιχείο του εθίμου των πυανοψίων (που σήμαινε κυριολεκτικά «ημέρα της φασολάδας») και είχε δώσει το όνομα του στον αντίστοιχο μήνα του αττικού ημερολογίου.


Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Τα Κερκυραϊκά Κάλαντα των Χριστουγέννων σε δύο εκδοχές, από φωνητικά σύνολα των Κυνοπιαστών και του Αγ. Προκοπίου


Δύο είναι οι επικρατέστερες εκδοχές για το περιεχόμενο και την μελωδία που έχουν τα Κερκυραϊκά Κάλαντα των Χριστουγέννων.
 Στην πρώτη εκδοχή, ο ανώνυμος λαϊκός στιχουργός, προσεγγίζει το μέγα γεγονός της γέννησης του Θεανθρώπου, από τη σκοπιά του νησιού μας, όπου έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί τα συμβαίνοντα στην ανατολή και τη δύση, όχι ως φυσικό φαινόμενο, αλλά με την ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική τους διάσταση. Από τη σκοπιά ενός τόπου που βρίσκεται ανάμεσα σε ό,τι στην Ευρώπη ορίζεται ως ανατολή και δύση.
«Λαμπροφορά η ανατολή κι η δύση καμαρώνει…» είναι ο στίχος με τον οποίο ξεκινούν τα κάλαντα που αποδίδει ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών «Γειτονία», τον οποίο συντονίζει και όχι μόνο, ο Γιώργος Ανυφαντής. Η εγγραφή είναι της παραμονής των Χριστουγέννων του 2011, όταν το φωνητικό αυτό σύνολο είχε μόλις επτά μήνες ζωής.

 

Στη δεύτερη εκδοχή, ο στίχος επίσης άγνωστου ποιητή, έχει στοιχεία που παραπέμπουν σε Κερκυραϊκά Κάλαντα βασισμένα σε ποίηση λογίου, μιας άλλης εποχής. Το μαρτυρεί η φράση «και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης» που δεν συναντάται στον καθημερινό λαϊκό λόγο. Είναι ωστόσο, εξίσου μελωδική εκδοχή, ευρύτατα διαδεδομένη στο νησί μας. Όταν μάλιστα αποδίδεται από αθώες παιδικές φωνές, το μήνυμα εκπέμπεται πιο γνήσιο, πιο αυθεντικό…
Η εγγραφή που ακολουθεί, είναι από την Χριστουγεννιάτικη γιορτή της Ενορίας των Κυνοπιαστών, στις 28 Δεκεμβρίου του 2012. Τα κάλαντα αποδίδει η Παιδική Χορωδία, συνεπικουρούμενη από μέλη της Εκκλησιαστικής Χορωδίας, σε διεύθυνση Δήμητρας Καλογεροπούλου.

Και από τον 'Αη Προκόπη
Μια παραλλαγή της πρώτης εκδοχής βρήκαμε αναρτημένη στο YOU TUBE, από εγγραφή που έγινε στον γειτονικό Αη Προκόπη το 1989. Την παραθέτουμε.

Στη δεύτερη εκδοχή, ο στίχος επίσης άγνωστου ποιητή, έχει στοιχεία που παραπέμπουν σε Κερκυραϊκά Κάλαντα βασισμένα σε ποίηση λογίου μιας άλλης εποχής. Το μαρτυρεί η φράση «και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης» που δεν συναντάται στον καθημερινό λαϊκό λόγο. Είναι ωστόσο, εξίσου μελωδική εκδοχή, ευρύτατα διαδεδομένη στο νησί μας. Όταν μάλιστα αποδίδεται από αθώες παιδικές φωνές, το μήνυμα εκπέμπεται πιο γνήσιο, πιο αυθεντικό…

Copy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu
Στη δεύτερη εκδοχή, ο στίχος επίσης άγνωστου ποιητή, έχει στοιχεία που παραπέμπουν σε Κερκυραϊκά Κάλαντα βασισμένα σε ποίηση λογίου μιας άλλης εποχής. Το μαρτυρεί η φράση «και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης» που δεν συναντάται στον καθημερινό λαϊκό λόγο. Είναι ωστόσο, εξίσου μελωδική εκδοχή, ευρύτατα διαδεδομένη στο νησί μας. Όταν μάλιστα αποδίδεται από αθώες παιδικές φωνές, το μήνυμα εκπέμπεται πιο γνήσιο, πιο αυθεντικό…

Copy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu

Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές!
Το μήνυμα της Γέννησης του Θεανθρώπου 
να θερμαίνει τις καρδιές όλων μας και να καθοδηγεί τα βήματά μας

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Η γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα στους Κυνοπιάστες

Γιορτάζεται κι εφέτος, ως μια από τις κορυφαίες γιορτές του χρόνου, στους Κυνοπιάστες και σ’ ολόκληρη την Κέρκυρα, η μνήμη του προστάτη του νησιού Αγίου Σπυρίδωνα.
Στην μικρή εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα των Κυνοπιαστών, τελέστηκε την παραμονή ο πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία και διαβάστηκε το συναξάρι του Αγίου, που έζησε στα τέλη του 3ου και αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα και ως επίσκοπος Τριμυθούντας της Κύπρου, έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325.
Μετά τον εσπερινό, γυναίκες - μέλη του συμβουλίου διοίκησης των χορωδιών της Ενορίας των Κυνοπιαστών, έφτιαξαν στο παλιό Δημοτικό Σχολείο, τηγανίτες* διατηρώντας το παμπάλαιο έθιμο του χωριού, στο οποίο ανταποκρίθηκαν με χαρά, μικροί και μεγάλοι.
Ανήμερα της γιορτής - Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου - τελέστηκε από τον εφημέριο π. Χρυσόστομο, θεία λειτουργία στην "εκκλησοπούλα" του Αγίου, ενώ και εκεί μοιράστηκαν σπερνά στη μνήμη του.
Την μικρή αυτή εκκλησία απέγραψε ο Μέγας Πρωτόπαπας της Κέρκυρας Σπυρίδων Βούλγαρης, στις 18 Οκτωβρίου 1753, ως κληρονομιά των Σπύρου Σκιαδόπουλου και Πάνου Γιαννιώτη.
Η γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα, όπως σ’ όλόκληρο το νησί, αγγίζει σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού, γιατί το όνομα Σπύρος, το συναντά κανείς στο στενό ή το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον όλων μας.

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

Ενόψει της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, που αρχίζει με τη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα, αλλά και άτυπα λίγο πριν με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου, η Δημοτική Κοινότητα φρόντισε δια του Προέδρου της Θωμά Σούλου και του αντιπροέδρου της Σπύρου Αλαμάνου, να ευπρεπίσει το χωριό και να εγκαταστήσει στην πλατεία, λιτό αλλά όμορφο εορταστικό φωτιστικό διάκοσμο. Παράλληλα, αποκατέστησε και τις βλάβες και ελλείψεις στα φωτιστικά σώματα, που είχαν πολλά προβλήματα.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις στην πόλη


Η Ιερά Μητρόπολη ανακοίνωσε τις εορταστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνα, στις 11, 12 και 13 Δεκεμβρίου. 
Αναλυτικά, η ανακοίνωση της Ιεράς Μητρόπολης αναφέρει:
Με την δέουσα μεγαλοπρέπεια πραγματοποιούνται και φέτος οι εορταστικές εκδηλώσεις για την μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος, επισκόπου Τριμυθούντος του Θαυματουργού και προστάτη του Νησιού μας. 
Το πρόγραμμα των λατρευτικών εκδηλώσεων, που εξέδωσε η Ιερά Μητρόπολη, έχει ως εξής:
Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου:
11 π.μ.: Ιερά Παράκληση του Αγίου από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριο, παρουσία των Αρχών και στρατιωτικού αγήματος, έξοδος του ιερού Σκηνώματος του Αγίου από τη λάρνακα και τοποθέτηση «στη θύρα».
6 μ.μ.: Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κ. Νεκταρίου.
Μετά το πέρας του Εσπερινού ακολουθεί η ανάγνωση του Συναξαριού του Αγίου Σπυρίδωνα, ενώ στις 11 μ.μ. ψάλλεται, η Παράκληση και τα Εγκώμια. Στη συνέχεια και ώρα 1 π.μ. θα ακολουθήσει ολονύκτια Αγρυπνία με Όρθρο και Θεία Λειτουργία.
Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου:
7.45 π.μ.: Καταβασίες και Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Νεκταρίου.
6 μ.μ.: Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός.
Μετά το πέρας του Εσπερινού θ’ ακολουθήσει η ανάγνωση από το Συναξάρι του Αγίου Σπυρίδωνος, ενώ στις 11 μ.μ. θα ψαλεί, η Παράκληση και οι Χαιρετισμοί στον Άγιο Σπυρίδωνα. Στη συνέχεια ώρα 1 π.μ. ψάλλεται ο Όρθρος.
Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου:
8 π.μ.: Καταβασίες και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία
4 μ.μ.: Ιερά Παράκληση του Αγίου από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριο, παρουσία των Αρχών, στρατιωτικού αγήματος και Φιλαρμονικών, λιτάνευση του ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος εντός του Ι. Ναού και επανατοποθέτησή του στην ιερά λάρνακα του, τα «μπάσματα».


* Στην Κέρκυρα τις λέμε τηγανίτες και όχι λουκουμάδες

Πολύ σωστά αναγγέλλονται στους Κυνοπιάστες ως τηγανίτες και όχι ως λουκουμάδες, γιατί η δεύτερη εκδοχή προέρχεται από την Αραβική και Τουρκική λέξη lokma, που σημαίνει μπουκιά. Και τούτο καθώς η Κέρκυρα ουδέποτε είχε άμεσες επιρροές από τους λαούς αυτούς.
Οι τηγανίτες, όπως τις ξέρουμε από τους προγόνους μας το νησί μας, στην άλλη Ελλάδα αναγνωρίζονται μόνο ως λουκουμάδες και στην κυπριακή διάλεκτο λοκμάδες.
Παρασκευάζεται από ζύμη τηγανισμένη σε καυτό λάδι. Οι τηγανίτες για μας και λουκουμάδες για τους άλλους, έχουν σχήμα σφαιρικό ή κρίκου και περιχύνονται με μέλι ή με σιρόπι, γαρνίρονται με κανέλλα και μερικές φορές με ζάχαρη άχνη.
Οι τηγανίτες ονομάζονται και σβιγκοί από τους Έλληνες Εβραϊκής καταγωγής, που τους προσφέρουν σαν γλυκό τα Χριστούγεννα. Αναφέρεται ότι η λέξη προέρχεται από τους Ρωμανιώτες, αν και προέρχεται από τη μεσαιωνική γερμανική λέξη swinge. Ένα παρόμοιο γλυκό αναφέρεται στην Ιταλία ως sfingi di San Giuseppe.
Το γλυκό αυτό είναι δημοφιλές στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Νότιας Ασίας. Στην Τουρκία, οι λουκουμάδες, ως γλυκιές μπουκιές, προσφέρονται παραδοσιακά στις κηδείες και σε διάφορες εκδηλώσεις, ενώ η Wikipedia αναφέρει ότι την ίδια σημασία έχει η λέξη και στα Αραβικά (لقمة luqma(t)). Μία παραλλαγή που ονομάζεται لقمة القادي (η μπουκιά του δικαστή) περιγράφεται από τον Muhammad bin Hasan al-Baghdadi τον 13ο αιώνα και παρασκευάζεται στα Αραβικά κράτη μέχρι σήμερα.


Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Ο Στεφ. Πουλημένος εισηγητής σε ημερίδα του Δικηγορικού Συλλόγου για τον "Καλλικράτη" και το ενδεχόμενο διάσπασης του Δήμου Κέρκυρας

Ο Στέφανος Πουλημένος ήταν ένας από τους πέντε εισηγητές στην ημερίδα που διοργάνωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Κέρκυρας (Δ.Σ.Κ.) το Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013, ενόψει του προβληματισμού και των διεργασιών για τη διάσπαση ή μη του ενιαίου «καλλικρατικού» Δήμου της Κέρκυρας.
Ειδικότερα, ο Δ,Σ.Κ., “στο πλαίσιο του αναγκαίου κοινωνικού διαλόγου και προβληματισμού για την διάσπαση ή μη του ενιαίου δήμου Κέρκυρας”, διοργάνωσε το Σάββατο, στις 9.30 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου (νέο δικαστικό μέγαρο, 1ος όροφος)  ημερίδα – ανοικτή συζήτηση με θέμα: «Ο νόμος “Καλλικράτης” και η εμπειρία της Κέρκυρας. Δικαιοπολιτική αποτίμηση της εφαρμογής του».
Την ημερίδα άνοιξε με χαιρετισμό του ο Πρόεδρος του Δ.Σ.Κ. Γιάννης Βραδής.
Εισηγητές ήταν οι:
- Στέφανος Πουλημένος, δημοσιογράφος, πρώην Νομάρχης Κέρκυρας και  πρώην Δήμαρχος Αχιλλείων.
- Ιωάννης Κούρκουλος, σ. δικηγόρος, πρώην Δήμαρχος Κερκυραίων.
- Νίκος Φακιολάς, κοινωνιολόγος, πανεπιστημιακός.
- Νίκος Ράλλης, δικηγόρος, πρώην νομικός σύμβουλος ΤΕΔΚ Κέρκυρας.
- Σωτήρης Βλάχος, πολ. μηχανικός, πρώην Δήμαρχος Παρελίων Κέρκυρας.
Χαιρετισμό απηύθυνε στην εκδήλωση, ο βουλευτής Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Στέφ. Σαμοϊλης, ενώ παρεμβάσεις έκαναν οι πρώην Δήμαρχοι Σωτ. Μικάλεφ, Τ. Καρύδης, Αλ. Αυλωνίτης, Μιχ. Κάρρας, ο Περιφ. Σύμβουλος Γιώργος Καρύδης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Αριστοτέλης Κοσκινάς, ο Σύμβουλος της ΠΕΔ Ιόνιων Νησιών Σπ. Γουναρόπουλος, ο έμπορος Χριστ. Μούτσος κ.ά.
Το "παρών" στην ημερίδα έδωσαν ο Πρόεδρος της Ν.Ε. της ΔΗΜΑΡ Τάσος Σαλβάνος και ο Αντιπρόεδρος της ΝΟΔΕ της Ν.Δ. Γιάννης Κοντός.

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Γλυκοπατάτα, ένα φυτό ευλογημένο, λιτοδίαιτο, με μεγάλη θρεπτική αξία και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, κατάλληλο για διαβητικούς

ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΩΝ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΘΡΕΨΕ ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΕΣ
Ήταν πριν πεντακόσια περίπου χρόνια, όταν, οι Ισπανοί κατακτητές, έφερναν μαζί τους ένα καινούργιο φυτό από τη Λατινική Αμερική, ως δώρο για τη βασίλισσα τους, μαζί με τα άλλα λάφυρα. Ήταν οι πρώτες γλυκοπατάτες (πατατόνες), που ήρθαν μ’ αυτόν τον τρόπο στην Ευρώπη, όπως και τόσα άλλα είδη που συμπεριλαμβάνονται σήμερα στη διατροφή μας: την πατάτα, την πιπεριά, το καλαμπόκι, την ντομάτα, κ.λ.π..
Στην Ελλάδα ήρθε με τους Ενετούς κατακτητές, γι’ αυτό και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στα Ιόνια νησιά και γενικά στις Ενετικές κτήσεις.
(Σ.Σ. Στην Κέρκυρα το είδος αυτό, ευδοκίμησε στην περιοχή της Χρυσίδας μέχρι τα όρια της Λιμνοθάλασσας Χαλικιόπουλου. Έθρεψε γενιές Κυνοπιαστινών και ήταν ένα από τα πιό σημαντικά προϊόντα της παραγωγής του χωριού. Οι γλυκοπατάτες ή πατατόνες διετίθεντο στην αγορά της πόλης και στα γύρω χωριά ανταλλασσόμενο - ελλείψει χρημάτων - με άλλα προϊόντα. Τώρα η παραγωγή τους είναι πολύ μικρή έως ασήμαντη).
Οι αρχαίοι Ατζέκοι την είχαν ως το σημαντικότερο στοιχείο της διατροφής τους. Στη Λατινική Αμερική, την Αφρική, την Ασία, φτιάχνουν μέχρι σήμερα από τις γλυκοπατάτες ψωμί, αλκοολούχο ποτό, αλλά και χρώμα για να βάφουν κόκκινες τις φυτικές υφαντικές ίνες.
Η γλυκοπατάτα δεν έχει καμιά σχέση με την πατάτα. Είναι εντελώς διαφορετικό φυτό, δεν είναι υπόγειος βλαστός, αλλά βολβός.

Πώς παράγεται

Κατά το μήνα Μάρτιο, οι πατατόνες που έχουν επιλεγεί για φυτό, κατά κανόνα μακρές και σχετικά λεπτές, φυτεύονται με ειδική επιμέλεια σε βραγιές, σε οριζόντια θέση, η μία κοντά και δίπλα στην άλλη (φωτο). Στη συνέχεια καλύπτονται με επιλεγμένο ελαφρύ και πλούσιο σε οργανικά στοιχεία χώμα, και πάνω σ' αυτό απλώνεται ξερό χόρτο, για να στρωθεί τελικά η επιφάνεια της βραγιάς με φυσικό χώμα του χωραφιού, το οποίο συμπυκνώνεται με ελαφρά πίεση.
Η βραγιά, ωστόσο, για να προστατευτεί από τους δύο βασικούς κινδύνους που απειλούν τη γλυκοπατάτα, τη χαμηλή - κάτω από τους 10 βαθμούς - θερμοκρασία, αλλά από το νερό των ισχυρών βροχών, καλύπτεται με ένα νάυλον, το οποίο τοποθετείται σε απόσταση από το χώμα, πάνω σε κλαδιά άγνου (λυγαριάς).



Οι βλαστοί πατατόνας, τέλη Απριλίου στη βραγιά, στον Κάτω Μύλο της Χρυσίδας.
Σε λίγο θα είναι έτοιμοι για μεταφύτευση...
Το φυτό της γλυκοπατάτας, θα χρειαστεί αραιό πότισμα και σύντομα θα "πετάξει" βλαστούς πολλούς βλαστούς οι οποίοι, τα τέλη Μαϊου έως αρχές Ιουνίου, θα μεταφυτευτούν σε λάκκους, σε απόσταση 50 - 70 εκατοστών ο ένας από τον άλλο, στο τελικό κτήμα παραγωγής της γλυκοπατάτας (πατατόνας).
Τα νέα φυτά γρήγορα θα ριζώσουν και ορισμένες από τις ρίζες τους θα μετατραπούν σε πατατόνες με δυνατότητα η παραγωγή ανά ρίζα να ξεπεράσει και το ένα κιλό.
Οι πατατόνες θα είναι έτοιμες να βγουν από τη γη, σε τέσσερις περίπου μήνες, δηλαδή περί τα τέλη Σεπτεμβρίου - αρχές Οκτωβρίου, γιατί επαναλαμβάνουμε, πρέπει να αποφύγουμε τις πολλές βροχές και τις χαμηλές θερμοκρασίες.


Ο καιρός περνά γρήγορα και αρχές Οκτωβρίου, μία εκ των Κυνοπιαστινών παραγωγών, η Ανδρονίκη Πουλημένου, βγάζει από τη γη της Χρυσίδας (στον Παλιόμυλο), τις πρώτες γλυκοπατάτες - πατατόνες, που έχουν πάρει ικανοποιητικό μέγεθος. Το βάρος τους κυμαίνεται από 1 έως 1,2 κιλά ανά ρίζα φυτού.
Οι γλυκοπατάτες θα καθαριστούν από το χώμα, αφήνοντάς το στεγνώσει καλά και θα φυλαχτούν για τρεις περίπου μήνες μακριά από την υγρασία και τις χαμηλές θερμοκρασίες είτε για οικογενειακή κατανάλωση, είτε για πώληση στην τοπική αγορά, σε ικανοποιητικές τιμές.
Λιτοδίαιτο φυτό με μεγάλη θρεπτική αξία
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς, πώς, ένα τόσο λιτοδίαιτο φυτό, δίνει τόσες βιταμίνες κι ιχνοστοιχεία στον άνθρωπο. Ουσιαστικά δεν θέλει παρά ελάχιστη περιποίηση από τον κηπουρό. Αγαπά τα φτωχά εδάφη, αλλά γίνεται σε οποιοδήποτε έδαφος. Ζητάει λίγο νεράκι, το καλοκαίρι και δε φοβάται εχθρούς. Δεν αρρωσταίνει, δεν χορταριάζει εύκολα, δε χρειάζεται βοτάνισμα. Το μόνο πράγμα που φοβάται είναι το κρύο, οι παγωνιές. Αν προστατευτεί από το κρύο, θα δώσει πλούσιο καρπό, που διατηρείται στην αποθήκη όλο το χρόνο.
Η θρεπτική της αξία την κατατάσσει σ’ ένα από τα πιο πολύτιμα τρόφιμα. Περιέχει βιταμίνη Α, βιταμίνη C, Β καροτένιο, βιταμίνη Β6. Αποτελείται από εύπεπτους υδατάνθρακες και είναι πλούσια σε σίδηρο, ασβέστιο και πολλά άλλα ιχνοστοιχεία. Έχει αντικαρκινική και αντιοξειδωτική δράση. Σταθεροποιεί το γλυκαιμικό δείκτη προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στους διαβητικούς. Καθώς το σχήμα της μοιάζει με το πάγκρεας (φωτο δεξιά), θεωρείται ότι ενισχύει τη λειτουργία του. Τέλος, είναι ευεργετική για τη λειτουργία του εντέρου και δεν παχαίνει. Μια μεγάλη γλυκοπατάτα έχει μόνο 140 θερμίδες!
Πώς τρώγεται
Η γεύση και η υφή της θυμίζουν έντονα κάστανο. Τρώγεται βραστή ή ψητή στο φούρνο, ακόμα καλύτερα στο τζάκι. Μαγειρεύεται σε σάλτσες, σε σούπες, συνοδεύει κρεατικά και ψάρια. Τρώγεται σαν πρωινό, σαν ελαφρύ βραδινό, σαν επιδόρπιο, σαν σνακ.
Το πιο σημαντικό είναι ότι αρέσει πολύ στα παιδιά  Έτσι, είναι εύκολο να αντικαταστήσουμε τα έτοιμα, συσκευασμένα και ανθυγιεινά φαγητά, με τα οποία μπουκώνουμε τα παιδιά μας, με ένα δυναμωτικό και υγιεινό σνακ. Με τον τρόπο αυτόν, και γλυτώνουμε ένα σωρό συντηρητικά, χημικές ουσίες, ανθυγιεινά λίπη, αλάτι και ζάχαρη, αλλά και τα παιδιά συνηθίζουν στις απλές και αγνές γεύσεις.
Ακόμα και για τα μωρά είναι ευεργετική η γλυκοπατάτα. Η κρεμώδης υφή της, μπορεί ν’ αντικαταστήσει τις μαλακές παιδικές τροφές, ακόμα και τα φρούτα. Είναι προτιμότερο να τρώνε τα παιδιά μια γλυκοπατάτα, παρά ένα φρούτο εκτός εποχής. Δίνει ενέργεια, δύναμη και ανάπτυξη για το σώμα και τα κόκαλα και σπιντάρει το μυαλό.
Υγιεινές γεύσεις
Αν μάλιστα, αναμείξουμε γλυκοπατάτα με φρούτα εποχής, τότε έχουμε τον τέλειο συνδυασμό. Φτιάξτε στους μικρούς μπόμπιρες την παρακάτω συνταγή και θα με θυμηθείτε.
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΓΕΜΙΣΤΑ: Παίρνουμε πορτοκάλια, βγάζουμε προσεκτικά την ψίχα, και την κάνουμε χυμό. Ανακατεύουμε τη γλυκοπατάτα λειωμένη σε πουρέ μαζί με το χυμό από τα πορτοκάλια. Προσθέτουμε λίγο βούτυρο και λίγη κρέμα γάλακτος, αν θέλουμε. Γεμίζουμε τα πορτοκάλια και τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 15΄. Τρώγεται ζεστό ή κρύο.
Δεν είναι καθόλου δύσκολο να τρώμε εμείς και η οικογένειά μας σωστά και υγιεινά. Δικαιολογίες και τίποτα άλλο είναι, ότι δεν έχουμε χρόνο ν’ ασχοληθούμε με την κουζίνα, ή ότι οι υγιεινές γεύσεις δεν αρέσουν στα παιδιά. Σήμερα που όλοι οι γονείς τρέχουν τραβολογώντας στα κάθε είδους φροντιστήρια και δραστηριότητες τα παιδιά τους, για να τα εφοδιάσουν κατάλληλα για το μέλλον τους, είναι σχήμα οξύμωρο να μην ενδιαφέρονται και  για τη διατροφή τους. Αρκεί να δει κανείς τι προσφέρουν οι σχολικές καντίνες, και θα διαπιστώσει τούτον τον παραλογισμό. Τι καλά που θα ήταν να πουλάνε αυτές οι καντίνες φυσικούς χυμούς φρούτων, υγιεινά σνακ, γάλα, ψωμί και τυρί, ψωμί με μέλι, σπιτικές πίττες, σπιτικά κουλουράκια!...
Κι ακόμα καλύτερα τα σχολειά να έχουν τους δικούς τους κήπους, όπου τα παιδιά θα καλλιεργούν λαχανικά και φρούτα, από τα οποία θα μπορούν να τρώνε κιόλας.
Όσο κι αν φαίνονται ουτοπικά και ανέφικτα όλα αυτά, με την πρώτη ανάγνωση, στην πραγματικότητα είναι απλά και εύκολα, αρκεί να υπάρχει η θέληση. Κι αξίζει τον  κόπο γιατί πρόκειται για τα παιδιά  μας…
Πηγή: Χαρά Σαΐτη (6-10-2009) και πληροφορίες από ντόπιους παραγωγούς

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Οι ελιές των Κυνοπιαστών ξαναδίνουν το πολύτιμο λάδι τους

Ο ελαιόκαρπος μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, με ελάχιστες, ως τότε, προσβολές από το δάκο
H πολυετής εγκατάλειψη του ελαιώνα των Κυνοπιαστών, λόγω της αστικοποίησης της ζωής των κατοίκων, δεν σημαίνει ότι οι Κυνοπιαστινοί «έχουν ξεγράψει» ολότελα τσι ελιές τους. Τώρα, στις συνθήκες της κρίσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που τις ξαναβλέπουν, όχι πλέον ως κτήμα – οικόπεδο για οικοδόμηση ή πώληση, που έτσι κι αλλιώς είναι πλέον έννοιες απλησίαστες, αλλά ως παραγωγικά δέντρα που δίνουν τον ευλογημένο καρπό τους από τον οποίο παράγεται το λάδι.

Η παραγωγή στους Κυνοπιάστες

Στην περιοχή των Κυνοπιαστών, το μεγαλύτερο τμήμα των 4,5 τετραγωνικών χλμ. της επικράτειας τους, ήταν καλλιεργήσιμα χωράφια σε κάμπο και λιβάδι (Χρυσίδα, Καλογερά, Αμμούσες, Κάμπος, Καπετάνιου, Παϊπόδαινα, Τσουκιά, Λιναμιές, Ανδρώνη, Καμωνά, Βούτες, (Γλι)Τζερά, Μηλιά, Κουκερή, Βάλτες κλπ.), από τα οποία οι κάτοικοι εξασφάλιζαν σχεδόν το σύνολο των αναγκών διατροφής τους. Στο υπόλοιπο μέρος στους γύρω λόφους, είναι καταγεγραμμένα περίπου 15.000 ελαιόδεντρα, τα περισσότερα από τα οποία φυτεύτηκαν πριν από αρκετούς αιώνες, στην περίοδο της Ενετοκρατίας. 

Μία από τις αρχαιότερες ελιές της Κέρκυρας (στο Σόχωρο)
Βρίσκουμε ωστόσο, ακόμη και σήμερα, ελιές πανάρχαιες, που η ηλικία τους φτάνει τα 1500 έως 2000 χρόνια
Μια τέτοια ελιά, με περίμετρο στη βάση της, 13,8 μέτρων, βρίσκουμε στο Σόχωρο (φωτο), 200 μέτρα από το κέντρο του χωριού, ενώ στη γειτονιά Αγ. Ανδρέας υπάρχει κι άλλη, ζωντανή παραγωγική ελιά, με περίμετρο 12 μέτρων!
Ο Γάλλος αξιωματικός του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, Decorse, που ήταν προϊστάμενος εφοδιασμού, σε έρευνά του για την αγροτική παραγωγή στην Κέρκυρα, το 1918, βρήκε στους Κυνοπιάστες τα εξής:

Καλλιέργεια 1200 στρεμμάτων καλαμποκιού, 800 στρεμμάτων πατάτας, 600 στεμμάτων αμπελιών, πολλά οπωροφόρα δέντρα και 14.000 ρίζες ελιές, που απέδιδαν περίπου 98.000 λίτρα λαδιού.
Παράλληλα προς αυτά, στο χωριό εκτρέφονταν 100 μοσχάρια, 600 πρόβατα 50 κατσίκια και 50 χοιρινά.

Η παραγωγή όλων αυτών των ειδών και πολλών άλλων που δεν περιλήφθηκαν στην απογραφή, αυξήθηκε σημαντικά στην περίοδο του μεσοπολέμου και αμέσως μετά την  απελευθέρωση από τη  γερμανική κατοχή. Στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών αύξησης της τοπικής αγροτικής παραγωγής, φυτεύτηκε και μεγάλος αριθμός νέων ελαιοδέντρων της κυρίως  της τοπικής ποικιλίας «λιανολιά».
Έτσι, στην περιοχή των Κυνοπιαστών καταγράψαμε για τον 20ό αιώνα, τη λειτουργία τουλάχιστον 12 ελαιοτριβείων (λουτρουβιών) διαφόρων τεχνολογιών, με τελευταίο το φυγοκεντρικό του Αντώνη Σουρβίνου στη Μηλιά. Από τη 10ετία του 1990, δεν λειτουργεί πλέον κανένα ελαιοτριβείο και οι απομείναντες μικροπαραγωγοί, αλέθουν τις ελιές τους σε ελαιουργεία γειτονικών χωριών, όπως των Καλαφατιώνων, των Σιναράδων, του Σταυρού, των Βουνιατάδων κλπ.
Η τοπική παραγωγή λαδιού, μέχρι και τη 10ετία του 1970, κάλυπτε σχεδόν το σύνολο των αναγκών της εδώ κατανάλωσης σε λάδι, ενώ η καλλιέργεια του ελαιώνα απέδιδε ακόμη σημαντικές ποσότητες καυσόξυλων από το κλάδεμα και λιόφυλλων για τη φυσική λίπανση των χωραφιών.
Από τη 10ετία του 1980, ο ελαιώνας άρχισε σιγά – σιγά να εγκαταλείπεται, ενώ οι επιδοτήσεις αποσυνδέθηκαν από την παραγωγή. Κι επειδή οι Κυνοπιάστες βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την πόλη, ένα σημαντικό τμήμα του ελαιώνα οικοπεδοποιήθηκε, είτε εντασσόμενο στα διευρυμένα - το 1987 - όρια των οικισμών, είτε με τις διατάξεις της κατά παρέκκλιση δόμησης. Αλλά και το μη οικοπεδοποιημένο τμήμα του ελαιώνα δεν είχε καλύτερη τύχη. Εγκαταλείφθηκε στο έλεος του Θεού και πολλά ελαιοκτήματα έγιναν «ζούγκλα».

Τάσεις επιστροφής

Ο ελαιόκαρπος στα Σουρβινάτικα  (16.11.2013), έτοιμος για το ελαιοτριβείο
 Ένα μικρό τμήμα, ωστόσο, παρέμεινε με κάποια στοιχειώδη φροντίδα, για να μην αγριέψει κι ένα άλλο μικρότερο, συνέχισε να καλλιεργείται από λιγοστούς Κυνοπιαστινούς που ποτέ δεν περιφρόνησαν τον ευλογημένο καρπό.
Τελευταία, η οικονομική κρίση, αναζωογονεί το ενδιαφέρον για τις ελιές και δεν είναι λίγα τα ελαιοκτήματα τα οποία καθαρίστηκαν για να μαζευτεί ο καρπός που μέχρι πρότινος χανόταν…
Αν αυτή η τάση συνεχιστεί και νεότεροι καλλιεργητές εφαρμόσουν μερικές σύγχρονες καλλιεργητικές μεθόδους, τότε και η ποσότητα του παραγόμενου λαδιού θα αυξηθεί και η ποιότητά του θα βελτιωθεί. Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια και απίστευτες δυνατότητες  για όποιους έχουν όρεξη για δουλειά, ακόμη και αν δεν έχουν δικές τους ελιές…

Ο ελαιόκρπος για καθαρισμό - πλύσιμο στην ελαιουργία
Ακούγεται συχνά ως δικαιολογία της εγκατάλειψης του ελαιώνα, ότι δεν συμφέρει, γιατί έχει η καλλιέργεια της ελιάς πολύ κόπο και ελάχιστη απόδοση. 
Η πραγματικότητα βέβαια είναι αυτή για όσους έχουν μείνει στα (αντι)παραγωγικά πρότυπα του παρελθόντος. 
Λάδι: Το χρυσάφι της γης μας
Γιατί, αν κάποιος σήμερα θέλει, πέρα από τη μικρή παραγωγή για τις ανάγκες της οικογένειας, επαγγελματικά ν΄ασχοληθεί με την ελιά και το λάδι – εννοούμε το ποιοτικό λάδι, πιστοποιημένο και τυποποιημένο – τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.
Αρκεί να αναφερθεί ότι τα τελευταία χρόνια στην Κέρκυρα, νέοι συστηματικοί παραγωγοί, που πιστοποίησαν την ποιότητα του λαδιού τους και το τυποποίησαν, το διαθέτουν σε πολύ ικανοποιητικές τιμές, στην εγχώρια κατανάλωση και σε μικρές συσκευασίες στους τουρίστες – επισκέπτες του νησιού μας, ενώ γίνονται ήδη και οι πρώτες εξαγωγές, επώνυμου κερκυραϊκού λαδιού.
Δύο τέτοιες παραγωγικές επιχειρήσεις με τις επωνυμίες ΝΥΣΣΟΣ στα Βραγκανιώτικα και ΛΙΑΣΤΡΟ στους Αυλιώτες, καταγράφουν λαμπρές επιδόσεις.