Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Κυριακάτικος περίπατος στο μονοπάτι Κυνοπιάστες - Αγ. Προκόπιος


Περιπατητές στα Δαφνάτικα Κυνοπιαστών
Σε πρωινή βόλτα - περίπατο στο μονοπάτι Κυνοπιάστες - Δαφνάτικα - Τρόμπα - Πάνω Πηγάδι - Κουκούλα - Λιά - ΄Αγιος Προκόπιος και επιστροφή στους Κυνοπιάστες, συμμετείχαν δεκάδες περιπατητές όλων των ηλικιών ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση της κίνησης "Φίλοι της Φύσης, της Παράδοσης και των Μονοπατιών", με συντονιστή τον Γιάννη Λουκά, που ήταν για χρόνια Πρόεδρος στον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του Σταυρού "Ο Αρίων".
Οι περιπατητές στο πηγάδι - τρόμπα Κυνοπιαστών
Οιπεριπατητές συναντήθηκαν στην καθορισμένη αφετηρία της περιπατητικής διαδρομής, την πλατεία των Κυνοπιαστών, στις 10 το πρωί της Κυριακής 30 Οκτωβρίου 2011. Πέρασαν από τα Δαφνάτικα, ανέβηκαν στο πάνω Πηγάδι και την Κουκούλα. Στάθηκαν για λίγο σε ένα σημείο της διαδρομής, όπου ο Στέφανος Πουλημένος ενημέρωσε τους συμπεριπατητές του ότι εκεί, ο Αγγλος περιηγητής και ζωγράφος Edward Lear  ζωγράφισε τρεις από τους πίνακές του, τον Απρίλιο του 1863.
Συνεχίζοντας, πέρασαν μέσα από την πυκνή βλάστηση, περπάτησαν μέσα από τον παμπάλαιο ελαιώνα, κατέβηκαν στο Πηγάδι - Τρόμπα του Αη Προκόπη και από εκεί, ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο, ανηφόρησαν για την εκκλησία του Αγίου Προκοπίου.
Οι περιπατητές στην Αγ. Τριάδα στα Μαμαλάτικα
Στη συνέχεια πέρασαν μέσα από τη γειτονιά "Καρυδάτικα" είδαν εκεί την αρχαιότερη ίσως ελιά της Κέρκυρας, προχώρησαν στη γειτονιά "Μαμαλάτικα" και, στην Αγία Τριάδα, οι περιπατητές χωρίστηκαν στα δύο.
Οι πολλοί συνέχισαν το δρόμο προς την Κάτω Γειτονιά του Αη Προκόπη και από εκεί στους Καστελλάνους, την Καμάρα, το Αλεποχώρι, του Σπαθά για να επιστρέψουν στους Κυνοπιάστες.
Οι λιγότεροι πήραν το δρόμο για τον Αη Βασίλη και από το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής επέστρεψαν στους Κυνοπιάστες.
Εδώ είχαν την ευκαιρία να δουν το Μουσείο της Ελιάς  και να πιούν καφέ και αναψυκτικά στο "καφέ Πέριξ" στο κέντρο του χωριού.

Το μονοπάτι στα χνάρια του Εdward Lear

Υδατογραφία του Εντουαρντ Ληρ (1863) με την πόλη και το παλαιό φρούριο στο βάθος, από την διαδρομή του ίδιου μονοπατιού. Κάτω φωτογραφία της 29ης Οκτωβρίου 2011, από την ίδια περίπου θέση.


Σημειώνεται ότι η περιπατητική διαδρομή Κυνοπιάστες - Αγιος Προκόπιος, έχει προταθεί από το Δήμο της Κέρκυρας στο πρόγραμμα Leader για χρηματοδότηση της ανάπλασης και αποκατάστασής του, με τον τίτλο Μονοπάτι Edward Lear, καθώς εκεί περπάτησε το 1863 ο γνωστός Αγγλος περιηγητής και ζωγράφος, αφήνοντάς μας τρεις υδατογραφίες του με το πάνω πηγάδι και την εντυπωσιακή φύση, με φόντο την πόλη και το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας.
Την ιδέα για την αποκατάσταση του μονοπατιού κατέθεσε γραπτά το Νοέμβρη του 2010, ο πρώην Νομάρχης Στέφανος Πουλημένος, την μελέτη εκπόνησε η αρχιτέκτων του πρώην Δήμου Αχιλλείων Εμμανουέλα Παπαδοπούλου με εντολή του τότε Δημάρχου Τάκη Καρύδη και την δέχτηκε με χαρά ο Δήμαρχος Γιάννης Τρεπεκλής.
Η πρόταση για ένταξη του έργου στο πρόγραμμα Leader, βρίσκεται στη φάση της αξιολόγησης.
Από νεότερη επίσημη ενημέρωση προέκυψε ότι η πρόταση έχει εγκριθεί με χρηματοδότηση 68.000 ευρώ από το συγκερκιμένο πρόγραμμα και πρόκειται να υλοποιηθεί από το Δήμο Κέρκυρας.



Με τον οδηγό περιπάτου Γιάννη Λουκά, μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να επικοινωνήσει στο τηλέφωνο 6985768698.
Στον ιστότοπο arion.stavros.blogspot.com μπορεί κανείς να βρει το πρόγραμμα της διοργάνωσης και άλλων περιπάτων στην πανέμορφη κερκυραϊκή φύση, έως και την Πρωτοχρονιά του 2012.






Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Γιορτάστηκε η επέτειος του ΟΧΙ στους Κυνοπιάστες


Με την καθιερωμένη λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος στους Κυνοπιάστες η εθνική επέτειος του ΟΧΙ.
Στις 10 το πρωί τελέστηκε δοξολογία στον Ι.Ν. της Υ.Θ. Ελεούσας, όπου τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Δάσκαλος Χρήστος Ζερβός.
Αμέσως μετά έγινε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο των Πεσόντων στους Εθνικούς Αγώνες και ακολούθησε μικρή παρέλαση των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου με τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής των Κυνοπιαστών, στον κεντρικό δρόμο του χωριού, ενώπιον του προέδρου και μελών του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας.
Πλήθος γονέων και κατοίκων χειροκρότησε θερμά τα παιδιά που συμμετείχαν στην παρέλαση.



Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Η τέχνη της πέτρας, του ξύλου και του σίδερου στα σπίτια των Κυνοπιαστών

Στις πρώτες αναρτήσεις σειράς κειμένων για την ιστορία του χωριού των Κυνοπιαστών παρουσιάσαμε την τέχνη της πέτρας στις εκκλησίες των Κυνοπιαστών. Ένα μεγάλο κεφάλαιο που αποκαλύπτει την αισθητική και το μεράκι των τεχνιτών αλλά και αυτών που τους έδιναν την εντολή των κατασκευών, με τις οποίες ακόμη και σήμερα κοσμείται το χωριό μας. Κτίρια εκκλησιών, καμπαναριά, τέμπλα, γλυπτός διάκοσμος σε κεντρικές πύλες κλπ.
Σ΄αυτό το κείμενο, παρουσιάζουμε έναν ολόκληρο θησαυρό της λαϊκής αρχιτεκτονικής, όπως αυτή διασώζεται στα σπίτια του χωριού μας στις μέρες μας.
 Από τον 18ο αιώνα μορφοποιείται ο παραδοσιακός οικισμός των Κυνοπιαστών, όταν οι φτωχοί κάτοικοί του που διέμεναν σε καλύβες και χαμόσπιτα, απέκτησαν σιγά - σιγά τη δυνατότητα να ανακατασκευάσουν τα μικρά σπίτια τους και από ισόγεια που ήταν να τους προσθέσουν όροφο.
Επρόκειτο για μια πολύ σημαντική εξέλιξη, καθώς η δυνατότητα ύπνου σε όροφο, βελτίωνε αισθητά τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων, που έστρωναν πλέον το κρεβάτι τους πάνω σε ξύλινο πάτωμα και όχι στο χωμάτινο, κατά κανόνα, δάπεδο του ισογείου.
Το ισόγειο – κατώ(γ)ι το έλεγαν – εχρησιμοποιείτο από τότε, όχι για ύπνο αλλά για την φτωχική τραπεζαρία, επιπλέον δε ως χώρος φύλαξης του κρασιού, του λαδιού, όσπριων και δημητριακών αλλά και πολλών ακόμη καρπών της γης, αναγκαίων για τη διατροφή τους.

Τα «παλατάκια»

Η κατασκευή των σπιτιών με ισόγειο και όροφο, ήταν για τους κατοίκους μια πραγματική επανάσταση. Αισθανόταν μέσα σ΄αυτά άρχοντες,  γι΄ αυτό και τα ονόμασαν «παλατάκια»!
 Τα «παλατάκια» όμως για να ανεγερθούν, απαιτούσαν, εκτός από κόπο, ιδρώτα, στερήσεις, και βελτιωμένες κατασκευαστικές τεχνικές. Και χρήση καλοδουλεμένων υλικών, που δεν ήταν άλλα από την κοινή πέτρα για την τοιχοποιία, την αμμουσόπετρα για τα πρέκια σε πόρτες, παράθυρα και μπότζους (εξωτερικές σκάλες), το ξύλο ελιάς ως δομικό υλικό επίσης για τα ανοίγματα στους τοίχους και το ξύλο του κυπαρισσιού για πατώματα και στέγες αλλά και για πόρτες και παράθυρα. 
Τέλος, άρχισε να χρησιμοποιείται το σίδερο για ενίσχυση της ασφάλειας σε πορτοπαράθυρα, αλλά και για την κατασκευή κάγκελων και πορτονιών στις αυλόπορτες.

Υψηλού επιπέδου τέχνη

Με την πρόοδο του χρόνου αναπτύχθηκε σε εντυπωσιακά επίπεδα η τέχνη της τοιχοποιίας. ΄Οσο πιο ευκατάστατος ήταν ο νοικοκύρης του σπιτιού, τόσο καλύτερη ήταν η επιλογή και η αρμολόγηση της πέτρας.
Περίτεχνα τα κορνιζώματα. Σκαλισμένα τα σφηνοειδή υπέρθυρα και τμήματα από τις έρτες στις εξωτερικές πόρτες της πρόσοψης. Καλοδουλεμένη τουφόπετρα σε μπότζους, κιονόκρανα, μονόλιθες κολώνες. Καλαίσθητα πορτοπαράθυρα με προσπάθεια απομίμησης των αστικών προτύπων.
Οι κατασκευαστικές τεχνικές στην ανέγερση κατοικιών στον παραδοσιακό οικισμό των Κυνοπιαστών τελειοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Διάσωση και επανάχρηση

Εκτιμάται ότι σήμερα στο χωριό μας το 70% των σπιτιών είναι λιθόκτιστα με τα βασικά τους χαρακτηριστικά όπως τα πρωτοέφτιαξαν οι μαστόροι τους.
Παρήγορο είναι το γεγονός ότι όλο και περισσότερα παλαιά λιθόκτιστα σπίτια ανακαινίζονται με διατήρηση και σεβασμό των ιδιαίτερων αρχιτεκτονικών τους χαρακτηριστικών.
Η διάσωσή τους ως τις μέρες μας, σε συνδυασμό με τη συνένωση μικρότερων ιδιοκτησιών, δίνει τη δυνατότητα να ζήσουν σ΄αυτά σύγχρονες οικογένειες, απολαμβάνοντας όλες τις ανέσεις της εποχής, σε ένα ζεστό, υγιεινό και φιλικό οικιακό περιβάλλον. Ένα περιβάλλον αισθητικά και λειτουργικά ανώτερο, που δεν μπορεί να συγκριθεί με διαμερίσματα πολυκατοικιών της πόλης.
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης στο βιβλίο του «Πόλεων και Τόπου Παιδεία» σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «η αισθητική ποιότητα καθορίζει πλέον την ίδια την ποιότητα της ανάπτυξης» και ότι «στους ανέμους της παγκοσμιοποίησης θα σταθούν αξιοπρεπώς πόλεις, οικισμοί και τόποι που θ΄ανθίσουν αισθητικά, ανακτώντας τη χαμένη ιστορική, πολιτιστική, αρχιτεκτονική κληρονομιά και ταυτότητά τους, την ψυχή, το πνεύμα τους…»
Στέφανος Πενηντάρχου Πουλημένος




Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών "Γειτονία" στον "Αμπελώνα"

Ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών "Γειτονία" με την διοργανώτρια των εκδηλώσεων Βασ. Καρούνου στον "Αμπελώνα"
Την δεύτερη παρουσία του σε κύκλο εκδηλώσεων στον "Αμπελώνα" στο Τρίκλινο, είχε  το Σάββατο (22/10) στις 8 το βράδυ ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών “Γειτονία”, που παρουσίασε παραδοσιακά τραγούδια της αγροτικής Κέρκυρας. Τον Χορό συντόνισε ο Γιώργος Ε. Ανυφαντής.  
Προηγουμένως ο Στέφανος Πουλημένος, διευθυντής της εφημερίδας «Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΣΗΜΕΡΑ», πρώην Νομάρχης, μίλησε για “Το λαϊκό πολυφωνικό  τραγούδι στην Κέρκυρα”.
Ολόκληρο το πρόγραμμα εκδηλώσεων που οργανώνονται σε συνεργασία με την AthensArt Odysseia Corfu 2011 στον «Αmbelonas CORFU», από 15 έως 30 Οκτωβρίου, έχει ως εξής:

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ  15-30 Οκτωβρίου 2011

Διεθνής Έκθεση Τεχνών AthensArt (www.athensart-2010.com), ζωγραφικής, σχεδίου, γλυπτικής, εγκαταστάσεων, φωτογραφίας, video και εφαρμογών), με παράλληλες εκδηλώσεις.
Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011
6:00 μ.μ. Εναρκτήρια βραδιά με σύντομους χαιρετισμούς από τον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων κ. Σπύρου Σπύρο, και τον Πρόεδρο Κέντρου Τεχνών 4 Εποχές (KT4E) κ. Τάκι Αλεξίου. Ο ποιητής Λεωνίδας Μερτύρης μετά από μια σύντομη εισαγωγή θα απαγγείλει αποσπάσματα από την ποιητική του συλλογή. Την παρουσίαση θα κάνει η κ. Βασιλική Καρούνου από τον “Αmbelonas CORFU”.

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011
7:00 μ.μ. Η Αμαλία Κανελλοπούλου θα παρουσιάσει την Ιαπωνική τέχνη της ανθοδετικής γνωστή ως Ικεμπάνα.

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
7:00 μ.μ. Ο βιολόγος Σταμάτης Γκίνης και η συνεργάτιδά του Σαβίνα Γκιώνη, θα  παρουσιάσουν “Τα ζώα και τα φυτά που ζουν μέσα στο νερό στην περιοχή της Κέρκυρας” (μέρος πρώτο).

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
7:30 μ.μ. Η Κατίνα Βλάχου διαβάζει: "Τα νησιά Τσίου-Τσίου". Ακολουθεί προβολή 10λεπτου βίντεο.
Θα ακολουθήσει  ο Αλέξανδρος Κομιανός, που θα παίξει κιθάρα και θα τραγουδήσει μερικά από  τα τραγούδια του
Η "Γειτονία" τον περασμένο Σεπτέμβρη στον "Αμπελώνα"
Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

8:00 μ.μ. Ο Στέφανος Πουλημένος, διευθυντής της εφημερίδας «Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΣΗΜΕΡΑ», πρώην Νομάρχης Κέρκυρας, θα μιλήσει για “Το λαϊκό πολυφωνικό  τραγούδι στην Κέρκυρα”.

Θα ακολουθήσει  ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών “Γειτονία”, που θα παρουσιάσει παραδοσιακά τραγούδια της αγροτικής Κέρκυρας. Τον Χορό συντονίζει ο Γιώργος Ε. Ανυφαντής. 


Kυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
7:00μ.μ. Η Lolea Νikoll θα μιλήσει για τα οφέλη που προσφέρουν οι στάσεις του Yoga σε όλες τις ηλικίες και θα παρουσιάσει στάσεις Yoga Vinyasa.
7:00 μ.μ. Η Αλεξάνδρα Παγιατάκη θα αφηγηθεί παραμύθια στα παιδιά.
8:00 μ.μ. Η Αλίκη Νικηφόρου θα μιλήσει με θέμα “Εκδρομή στη Γραπτή Συλλογική του τόπου μας με όχημα τα αρχεία της Κέρκυρας”.
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
7:00 μ.μ. Η Marylin Peters θα μιλήσει για τον νέο κλάδο της κτηνιατρικής “Συμπεριφορισμό”, την ολιστική φροντίδα κατοικίδιων ζώων και τα πολυδιάστατα οφέλη για τον άνθρωπο και τα ζώα.
Θα ακολουθήσει η Λουσιάνα Παλαβιτσίνου με την παρουσίαση της θεραπευτικής ιππασίας για παιδιά και ενήλικες με ειδικές ανάγκες.

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Η Χρυσάνθη Γκρέκου θα παρουσίαση την επιστήμη της Λογοθεραπείας.

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Ο βιολόγος Σταμάτης Γκίνης και η συνεργάτιδά του Σαβίνα Γκιώνη, θα παρουσιάσουν “Τα ζώα και τα φυτά που ζουν μέσα στο νερό στην περιοχή της Κέρκυρας” (μέρος δεύτερο).

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Ο βιολόγος Σταμάτης Γκίνης και η συνεργάτιδά του Σαβίνα Γκιώνη, θα παρουσιάσουν  “Τα ζώα και τα φυτά που ζουν στη γη στην περιοχή της Κέρκυρας”.  (μέρος τρίτο)

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Η γιατρός Λένα  Τσουκαλή θα μιλήσει για “Το Σώμα μας ως ενεργειακό πεδίο: Νέες επιστημονικές έρευνες και ανακαλύψεις”.

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Ο Σπύρος Καλούδης ιδιοκτήτης της Κερκυραϊκής Μπύρας θα μιλήσει με θέμα “Η ιστορία της μπύρας στην αρχαιότητα, το παρόν και το μέλλον της”.

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
8:00 μ.μ. Ο Σωτήρης Βλάχος θα μιλήσει με θέμα “ Ιστορία και πολιτισμός του κρασιού από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή Κέρκυρα“.
9:00 μ.μ. Ο Αλέξανδρος Κομιανός θα παίξει κιθάρα και θα τραγουδήσει δικά του τραγούδια. Θα συμμετάσχουν ο Γιώργος Χειμαριός και ο Θοδωρής Γκότσης.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Εντυπωσιακή η συναυλία της Δημοτικής Χορωδίας "ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ"


Μία από τις πιό επιτυχημένες συναυλίες της έδωσε το Σάββατο 15 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας, η Δημοτική Χορωδία ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ (του πρώην Δήμου Αχιλλείων). Η συναυλία με τίτλο "Νότες Ποίησης" ήταν αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση των Οδυσσέα Ελύτη και Νίκου Γκάτσου, και περιλάμβανε τραγούδια τους που έχουν μελοποιήσει οι Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Σταύρος Ξαρχάκος και Ηλίας Ανδριόπουλος.

Την επιμέλεια, τη διδασκαλία και τη διεύθυνση της συναυλίας, είχε η καθηγήτρια μουσικής και μαέστρος Δήμητρα Καλογεροπούλου, συζ. Γ. Σουρβίνου, που είναι κάτοικοι Κυνοπιαστών. Μεταξύ των 50 χορωδών της μικτής τετράφωνης χορωδίας ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ, υπάρχουν και Κυνοπιαστινοί, όπως και χορωδοί από τα γύρω χωριά και την πόλη, ενώ δύο εξ αυτών (πατέρας και γιός) έρχονται στις πρόβες της χορωδίας στην έδρα της, στου Ποντή, από τους Καρουσάδες!
Στην κατά γενική ομολογία, εντυπωσιακή συναυλία συνέπραξαν η Σταματίνα Καρύδη (μέτζο σοπράνο) και ο Γρηγόρης Δραγανίγος (τενόρος) στο τραγούδι, ενώ συνόδευσαν στο πιάνο η Μαρία Υφαντή, στο φλάουτο ο Διονύσης Βασιλάτος και στην κλασική κιθάρα η Σοφία Μάζη.
Ποιήματα των Οδ. Ελύτη και Ν. Γκάτσου απήγγειλε ο Νίκος Παπαδημητρίου.
Την εκδήλωση που τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Γιάννης Τρεπεκλής, οι αντιδήμαρχοι Ερωτόκριτος Καρύδης και Τάσος Ποταμίτης, και ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας Αλέκος Αυλωνίτης, παρουσίασε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Διοίκησης της Δημοτικής Χορωδίας, Αντώνης Μάμαλος, χορωδός  και ο ίδιος από ιδρύσεώς της, το έτος 2000.


Στη χειμερινή περίοδο προετοιμασίας ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών "Γειτονία"

Με πανηγυρικό τρόπο μπήκε στη χειμερινή περίοδο προετοιμασίας,  την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011, ο Πολυφωνικός Χορός Κυνοπιαστών "Γειτονία". Καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν πλέον τις πρόβες στον κήπο του σπιτιού του Στέφανου Πουλημένου, αυτές θα γίνονται, για ολόκληρη τη χειμερινή περίοδο, στο σπίτι της Αννας Δαφνή, που με χαρά ανέλεβε τα της φιλοξενίας, όντας βεβαίως και η ίδια μέλος της "Γειτονίας".
Για να "γιορτάσουν" την είσοδο στην χειμερινή περίοδο, τα μέλη της "Γειτονίας" ετοίμασαν φαγητά και τα έφεραν μαζί με άφθονο αγνό και ποιοτικό ντόπιο κρασί, έτσι που μετά την πρώτη πρόβα, τα πράγματα εξελίχτηκαν σε μια βραδιά που γέμισε μεγάλη χαρά όλους τους συμμετέχοντες αλλά και συγκίνηση στην οικοδέσποινα Αννα Δαφνή.
Κι όπως ήταν φυσικό, τα δικά μας τραγούδια, είχαν κυρίαρχη θέση, χωρίς όμως να περιοριστούν σ' αυτά, ενώ τον τόνο στην γιορταστική βραδιά έδωσαν ο συντονιστής της "Γειτονίας" Γιώργος Ανυφαντής τραγουδώντας με το δικό του μοναδικό μελωδικό χρώμα και οι Γιώργος Χονδρογιάννης (Μπεζερής) και Δημήτρης Μεταλληνός που συνόδευσαν στην κιθάρα.
Σημειώνεται ότι κατά τη θερινή περίοδο, αυτής της πρώτης χρονιάς ύπαρξης του Πολυφωνικού Χορού των Κυνοπιαστών, του μοναδικό πλέον σε χωριό της Κέρκυρας αυτού σχήματος, ήταν στην κυριολεξία περιζήτητο.
Ετσι, η "Γειτονία" συμμετείχε:
  • Στην εκδήλωση για τους Επτά Κυνοπιαστινούς Συγγραφείς και Ποιητές, στα Δαφνάτικα Κυνοπιαστών, στις 7 Αυγούστου.
  • Σε συνάντηση Πολυφωνικών Συγκροτημάτων που οργάνωσε ο ΄Ομιλος "Λαοδάμας" στο θέατρο του Μον Ρεπό, στις 27 Αυγούστου.
  • Στη γιορτή Κρασιού και Πολιτισμού στον Αρίλα Μαγουλάδων.
  • Στο στρώσιμο του κρεβατιού της νύφης Χριστίνας Κεφαλλωνίτη, στο Γαστούρι, όπου τραγούδησε παραδοσιακά τραγούδια του γάμου.
  • Σε ειδική εκδήλωση για το πολυφωνικό τραγούδι και τα λαϊκά δρώμενα στην ύπαιθρο Κέρκυρα, που οργανώθηκε στον "Αμπελώνα" στο Τρίκλινο.Και
  • Σε γυρίσματα της δημοφιλούς εκπομπής με τη Μάγια Τσόκλη, στους Κυνοπιάστες, που θα προβληθούν από την ΝΕΤ. Η Μάγια Τσόκλη περιηγήθηκε το χωριό και κατέγραψε με το συνεργείο της και στιγμιότυπα από την πρόβα της μπάντας της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών, της οποίας το Δ.Σ. και ο Πρόεδρος Αντώνης Πουλημένος, παρέθεσε δείπνο στην ταβέρνα "Σπύρος", στη Μηλιά.
  • Η Γειτονία δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί σε πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου Κουραμάδων κάτι που θα γίνει το επόμενο καλοκαίρι.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Οδοιπορικό στους Κυνοπιάστες: Βήματα στα χνάρια του Εdward Lear


ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ - Ρεπορτάζ
Κείμενο: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ*   

Share
altΣτο οδοιπορικό μου στην Kερκυραϊκή ύπαιθρο, στα άγνωστα (σε μένα, ίσως και σε άλλους...) πανέμορφα χωριά του νησιού μας, βρέθηκα, τις πρoάλλες, σε ένα ακόμα «κρυμμένο» παλιό και όμορφο χωριό! Η αναζήτησή μου, με έφερε σε ένα από τα πιο ονομαστά χωριά της Μέσης Κέρκυρας.
Στο παλιό και όμορφο χωριό των Kυνοπιαστών, του (πρώην) Δήμου Αχιλλείων. alt


Σύντροφοι και συνοδοιπόροι μου (αυτή τη φορά) δύο πολύ καλοί φίλοι. Η ευγενική Έλλη και ο αγαπητός Στέφανος. Λάτρεις και αυτοί του τόπου μας!
Αφορμή για να επιλέξουμε αυτή την περιπλάνησή μας (εκτός όλων των άλλων) ήταν ή πληροφορία ότι... από κάπου εκεί ξεκινούσε ένα όμορφο παλιό παραδοσιακό μονοπάτι που οδηγούσε από το χωριό των Kυνοπιαστών, προς ένα άλλο παραπλήσιο όμορφο χωριό, τον Άη Προκόπη. Είναι το μονοπάτι που περίγραψε και ζωγράφισε ο φημισμένος Άγγλος περιηγητής EDWARD LEAR!


 Πολύκοσμο και πολύβουο
Φυσικά με το που μπήκαμε στο χωριό, προς στιγμή, ξεχάσαμε το αναζητούμενο μονοπάτι. Eντυπωσιαστήκαμε από την ομορφιά του, την καθαριότητα των δρόμων και πολύ περισσότερο από τη ζωντάνια! Ήταν τόσο πολύκοσμο και πολύβουο... που μπερδευόσουν νομίζοντας ότι βρισκόσουν σε κάποιο κοντινό προάστιο της Πόλη της Κέρκυρας! Οι γειτονιές και οι ρούγες ήταν γεμάτα με ανθρώπους, που κάθονταν έξω από τα σπίτια τους και συζητούσαν... Παιδιά έπαιζαν, ενώ τα μικρά γραφικά καφενεία ήταν γεμάτα από θαμώνες!
Το χωριό έσφυζε πραγματικά από ζωή!
alt
Και να ήταν μόνο αυτό... Βαδίζοντας σε κάποια ρούγα, ακούσαμε χαρούμενες παιδικές φωνές. Μελωδικά τραγούδια να έρχονται από τον επάνω όροφο ενός παλιού κτηρίου. Aνεβήκαμε γεμάτοι περιέργεια μια σκάλα και βρίσκοντας την πόρτα ανοιχτή, μπήκαμε στη μεγάλη αίθουσα... και ω! τι θαύμα! Λες και όλοι οι άγγελοι του θεού βρίσκονταν εκεί και τραγουδούσαν! Ήταν η παιδική χορωδία των Kυνοπιαστών (φωτο) που έκανε τις πρόβες της!

 Πολλά τα αξιοθέατα

Συνεχίσαμε την περιπλάνησή μας στο χωριό απαθανατίζοντας φωτογραφικά τα παλιά παραδοσιακά σπίτια και τα υπέρθυρα πετρόγλυφα που τα στόλιζαν.
Eντύπωση μας έκανε ότι στο χωριό
υπήρχαν πολλοί ανοιχτοί - κοινόχρηστοι - χώροι, πολλές κοινοτικές βρύσες, κτισμένες με πέτρα σε παραδοσιακό στυλ, ενώ σε μεγάλο μέρος του, στο χωριό είχε γίνει και πλακόστρωση!

altΤο χωριό διαθέτει εκτός από παιδική χορωδία και χορωδία ενηλίκων... και φιλαρμονική (από τις παλιότερες και καλύτερες) και δραστήριο Πολιτιστικό σύλλογο και Μουσείο!
Nαι, διαθέτει και το περίφημο Δημοτικό - Λαογραφικό «Μουσείο της Ελιάς» (στο όνομα «Δονάτος Παιπέτης») το οποίο και επισκεφτήκαμε. Στο χωριό δραστηριοποιείται επίσης και η «Εστία Ιστορίας και Πολιτισμού Kυνοπιαστών» (στο όνομα «Γρηγόρης & Κώστας Δαφνής»)! 
Η «Εστία» διαθέτει φυσικά ένα πλούσιο ιστορικό για μελέτη αρχείο.


Οι εκκλησίες του χωριού

Άξιες θαυμασμού είναι και οι παλιές εκκλησίες του χωριού, με τα παλιά χαρακτηριστικά «Eπτανησιακά» κωδωνοστάσια τους!
Ανάμεσα τους, πρώτη και πιο φημισμένη, η κεντρική εκκλησία του χωριού που τιμάται στο όνομα της Yπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας, η γνωστή ως «Ελεούσα»!
Ένα πραγματικό Μουσείο που μπορεί κάποιος να θαυμάσει και να σπουδάσει (!) την «Ιερά Θρησκευτική Τέχνη των Eπτανήσιων»! Θαυμάσια αρχιτεκτονική, υπέρλαμπρο γλυπτό τέμπλο, θεόπνευστες αγιογραφίες!
Eξαίσιας Eπτανησιακής τέχνης θεωρούνται οι Δεσποτικές εικόνες του Ναού, αλλά εξίσου εξαίσιες και οι εικόνες που ιστόρησε ο ονομαστός Kερκυραίος ζωγράφος Γεώργιος Σαμαρτζής.

Σ’ αυτό το ναό φυλάσσεται, τιμάται και λατρεύεται και η «εφέστια» εικόνα της Παναγίας, που είναι ζωγραφισμένη, όπως λέγεται, πάνω σε πέτρα(φωτο δεξιά)!
alt
Άξια λόγου είναι και πολλά άλλα διαλεκτά και σπάνια κειμήλια που φυλάσσονται στο άβατο του ναού. Iδιαιτέρως τα δύο παλαιά Iερά Ευαγγέλια (1799 και 1818) που είδαμε... μας εξέπληξαν δεόντως!
Άλλα, εξίσου σημαντικά αισθητικά στοιχεία της εκκλησίας είναι, το μαρμάρινο υπέρθυρο - θυρεός (όλο από πεντελικό μάρμαρο) που στεφανώνει την κεντρική θύρα, αλλά και το δάπεδό του ναού το οποίο είναι όλο φτιαγμένο από πολύχρωμα και πολυποίκιλα σε σχέδια πλακάκια των αρχών του προηγούμενου αιώνα!



Πειστήρια ιστορίας
Σε συζήτηση που είχαμε με τον εφημέριο των Kυνοπιαστών, σεβαστό πατέρα Χρυσόστομο Κουτσούρη, πληροφορηθήκαμε και για την ύπαρξη πολλών παλιών εγγράφων, που αναφέρονται στο χωριό.
Ένα απ΄αυτά, του 1752, αφορά «Πρακτικό εκλογής, δια κυβερνήτες πριόρηδες, του συναδελφικού ναού της Υ.Θ. Ελεούσας των Kυνοπιαστών».

Το δεύτερο, του 1604, αφορά μια «Σύμβαση εκπροσώπων των οικογενειών του χωριού των Kυνοπιαστών, με τον (τότε) εφημέριο παπά κυρ Νικόλαο Μονοβασιώτη».
Το τρίτο και ακόμα παλιότερο... του 1542, αφορά «Διαθήκη του πρωτόπαπα των Kυνοπιαστών, Iερέως Αντωνίου Σκόρτζη»!
Δηλαδή αυτό το κείμενο συντάχτηκε πέντε μόλις χρόνια μετά την πρώτη πολιορκία της Κέρκυρας από τους Τούρκους του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα (1537)!

Aυτά σας τα αναφέρω για να δείτε την παλαιότητα αυτού του χωριού. Φυσικά υπάρχουν και άλλες ενδείξεις - πειστήρια για την ύπαρξη των Kυνοπιαστών, πριν ακόμα και από την έλευση των Βενετών!
Όσο για το όνομα ««Kυνοπιάστες»... Nαι, είναι η ετυμολογία που φαντάζεστε!
Λέγεται ότι (πριν από τους Βενετούς...) είχε ανατεθεί (από τους τότε κυβερνώντες...) στους κατοίκους του (τότε) χωριού... αυτή η «κοινωφελής» υπηρεσία – αγγαρεία…
Στον λόφο πάντως του Αγίου Νικολάου είχαν βρεθεί τάφοι της ύστερο μεσαιωνικής περιόδου.


Χρυσίδα: Οι κήποι τ’ Αλκινόου

Αυτό δείχνει το πόσο παλιά είχε κατοικηθεί η περιοχή... για να μη μιλήσουμε για τη Χρυσίδα (περιοχή Kυνοπιαστών) όπου σύγχρονοι μελετητές του Ομήρου, τοποθετούν σε αυτήν, τους περίφημους «Κήπους Αλκινόου»!
Στη Χρυσίδα σήμερα, οι «αγριοφράουλες»... καλλιεργούνται!


Το χωριό των Kυνοπιαστών μπορεί να είναι γνωστό για το πολύ καλό νερό του, για τον ελαιώνα και τα κυπαρίσσια του... αλλά είναι ονομαστό και για τις φράουλές του!
Οι αγριοφράουλες καλλιεργούνται πολλούς αιώνες στην περιοχή, είναι πολύ αρωματικές και γι’ αυτό σπάνιες και ακριβές στο εμπόριο.
Από παλιά, οι αγρότες της Χρυσίδας, τις πουλούσαν στο δρόμο, γι’ αυτό υπάρχει και το γνωστό δημώδες στιχούργημα που λέει:


«Δεν θέλω εγώ να παντρευτώ, να πάω τσου «Kυνοπιάστες»,
για να μαζεύω φράουλες, να τσι πουλώ τσι στράτες»!

Μία πρόσφατη αξιόλογη προσπάθεια... να κηρυχτεί η περιοχή της Xρυσίδας ως «φυσικό προστατευόμενο πάρκο» βρίσκεται σε εξέλιξη!


Στο μονοπάτι προς τον Αη Προκόπη

Με όλα αυτά, πώς να μην ξεχάσουμε το… παλιό μονοπάτι για το οποίο ξεκινήσαμε την περιήγησή μας!
Nα όμως που τα βήματά μας, τελικά μας έφεραν στην είσοδο του μονοπατιού που βρίσκεται στην άκρη του χωριού.
alt
Αυτό το μονοπάτι είναι πολύ παλιό και εξυπηρετούσε την επικοινωνία των χωριών της γύρω περιοχής.
Βασικά ήταν ένα μονοπάτι που οδηγούσε στον ελαιώνα του χωριού... μια κι εδώ έχουν πολλά δέντρα (ελιές και κυπαρίσσια) ...αλλά και κήπους οι χωρικοί.
-Πόσοι αλήθεια κουρασμένοι αγρότες (για εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες χρόνια) δεν το διάβηκαν! Aλλά και πόσοι γυρολόγοι, με τα φορτωμένα, με πολύτιμη πραμάτεια, γαϊδούρια τους, δεν το ακολούθησαν!

Αν ο σημερινός περιπατητής σεβαστεί το χώρο και ησυχάσει εσωτερικά... ίσως και να ακούσει το ποδοβόλημα των ζωντανών, να το ανεβοκατεβαίνουν ακόμα και τώρα!
Αν μάλιστα κάποιος είναι και λίγο...αλαφροΐσκιωτος, ίσως και να διακρίνει (με τα μάτια της ψυχής του)... τη γραφική φιγούρα μιας τυπικής αγρότισσας, φορτωμένης με τα ξύλα στο κεφάλι της, να τραβά την κατσίκα της, ενώ από πίσω της, καβάλα στο γάϊδαρό του, να έρχεται ο άντρας της, παίζοντας ανέμελα το βιολί του!
Ίσως ακόμα ο ευαισθητοποιημένος περιπατητής να φανταστεί (ή να δει..) όμορφες χωριατοπούλες να ξαποσταίνουν από το κοπιαστικό μάζεμα των ελιών και κάτω από τα θεόρατα δέντρα, τρώγοντας το λιγοστό μεσημεριανό τους, να μιλούν για τους όμορφους νέους του χωριού!

Μα και γριές θα δει (θα φανταστεί) κάποιος, να κουτσομπολεύουν τα νέα ζευγάρια. Να αναθυμούνται και να ποθούν και αυτές, αυτά που έχουν οι άλλες και αυτές δεν τα έχουν πια. Πώς να μη ζηλέψουν...!
Aλήθεια, πόσα τέτοια στιγμιότυπα (και άλλα πολλά... πιο πικάντικα) ...δε διαδραματίστηκαν κάτω από αυτά τα δέντρα!
Ας είναι όμως. Το παρελθόν ανήκει στο χθες και το τώρα είναι εδώ, δίπλα μας, το ζούμε! Το παλιό μονοπάτι είναι ακόμα εδώ... πανέμορφο, σκιερό και βατό για όλους. Ακόμα και για ηλικιωμένους. Και για παιδιά!
Είναι δεν είναι ένα χιλιόμετρο (1.000 μ.) μέχρι τον ΄Aη Προκόπη κι ύστερα μπορείς να γυρίσεις πίσω, από άλλο δρόμο, αφού βέβαια έχεις πιείς τα δροσιστικά σου στα φιλόξενα καφενεία του Aη Προκόπη!



Στα χνάρια του Edward Lear

Το μικροκλίμα της περιοχής και η πλούσια βλάστηση, σε κάνουν να νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε υπό τροπικό περιβάλλον. Όλο το μονοπάτι είναι σκιερό.
Ο περιπατητής βαδίζει πάντα «υπό σκιάν»...
Τα μεγάλα ελαιόδεντρα σχηματίζουν μια φυσική «ομπρέλα ήλιου»... ενώ σε μέρη όπου αραιώνει η βλάστηση βλέπει την θαυμάσια θέα που σου προσφέρεται προς την πόλη της Κέρκυρας και το παλιό φρούριό της! Είναι η ίδια θέα που γοήτεψε τον διάσημο Άγγλο ζωγράφο - περιηγητή EDWARD LEAR και που τον ενέπνευσε να απεικονίσει με το χρωστήρα του, το μαγευτικό Kερκυραϊκό τοπίο της περιοχής.
alt
Ο Edward Lear, το 1863, στέκονταν στην ίδια ακριβώς θέση όπου στέκεται και ο περιηγητής σήμερα για να θαυμάσει την Πόλη και το Φρούριο!
Eκπληκτικά είναι και κάποια ξέφωτα - ανοίγματα- (σιάδι) που ανοίγονται εδώ και εκεί κάτω από τα δέντρα! Ιδανικά για γλέντια χορούς και τραπεζώματα! (Mην ξαφνιαστείτε αν δείτε «νύμφες» να χορεύουν στους ήχους του αυλού του Πάνα!)
Μάλιστα η γοητεία και η ενέργεια του χώρου ήταν τέτοια, που η φίλη μου Έλλη, «γιατρεύτηκε» αυτόματα από την αλλεργία της στη γύρη και ο καλός μου φίλος Στέφανος, ερχόμενος σε ποιητικό ίστρο, άρχισε να απαγγέλλει σε άπταιστη Oμηρική γλώσσα, στίχους από την Η’ Pαψωδία της Οδύσσειας!!! («Ελαίαι τηλεθόωσαι»... κλπ). Πράγματι, ο τόπος είναι μαγικός και γεμάτος θετική ενέργεια!


Θερμή υποδοχή και ενδιαφέρον

altEπιστρέφοντας στο χωριό των Kυνοπιαστών, κάτσαμε σε ένα από τα γραφικά καφενεδάκια του χωριού και κάναμε νέους φίλους.
Mέλη του τοπικού Πολιτιστικού Ομίλου, ο γνωστός μας ήδη παπά Χρυσόστομος, μερικοί ηλικιωμένοι ντόπιοι αλλά και κάποιοι τοπικοί παράγοντες που μαθαίνοντας για το ενδιαφέρον που δείξαμε για την περιοχή τους, γεμάτοι περιέργεια, περίμεναν τις εντυπώσεις μας, που φυσικά δε θα μπορούσε παρά να είναι οι καλύτερες!

Έδειξαν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι όταν τους είπαμε πως τις καλές εντυπώσεις σε έναν ξένο επισκέπτη, δεν τις δημιουργεί από μόνο του το τοπίο, η η ιστορία ενός τόπου, αλλά, κύριο ρόλο τον παίζει η συμπεριφορά των ανθρώπων. Και σ’ αυτό οι Kυνοπιάστες παίρνουν άριστα.
Γιατί σε όλη την περιήγησή μας στο χωριό, οι αυλές και οι πόρτες, ήταν ανοιχτές για μας και όλοι είχαν ένα καλό λόγο να μας πουν!
Iδιαίτερα τα μέλη του τοπικού Ομίλου μας είπαν ότι σχεδιάζουν, με εθελοντική εργασία, να καθαρίσουν τον παλιό μονοπάτι, για να γίνει ακόμα πιο βατό και πως, όταν θα είναι έτοιμοι θα μας καλέσουν να βρεθούμε όλοι μαζί να το ξαναβαδίσουμε και να κάνουμε και ένα χωριάτικο γλέντι κάτω από τσ’ ελιές!

Για περιπατητικό τουρισμό

Την περιοχή, οι πιο πολλοί Kερκυραίοι (αλλά και πολλά τουριστικά γραφεία) την γνωρίζουν για τις ταβέρνες της.
Πράγματι, στην περιοχή Kυνοπιαστών, υπάρχουν πολλές - καλές - παραδοσιακές - τουριστικές ταβέρνες, από τις πιο ονομαστές της Κέρκυρας!
alt
Άσχετα με την όποια επιλογή σας, αν βρεθείτε εκεί για αυτό το λόγο, φροντίστε να πάτε νωρίτερα και να περιηγηθείτε το χωριό.
Mη ξεχάσετε να επισκεφτείτε και το μοναστήρι της Αγ. Παρασκευής, του 17ου αιώνα. Δε θα χάσετε!
alt Όσο για τα Τουριστικά γραφεία, καλό θα είναι - εκτός από το να φέρνουν τους τουρίστες, την τελευταία στιγμή, στην ταβέρνα της επιλογής τους - να οργανώνουν και μια περιήγηση στο χωριό.
Aκόμα περισσότερο, τα γραφεία που ασχολούνται με τον περιπατητικό τουρισμό, θα πρέπει να εντάξουν στο πρόγραμμά τους και αυτό το παλιό παραδοσιακό μονοπάτι!
Aπορώ πώς δεν το έχουν αξιοποιήσει ακόμα... Και είναι τόσο κοντά στην Πόλη της Κέρκυρας... Απέχει μόνο 8 χιλιόμετρα.

Όσο για μας, περιμένουμε την πρόσκληση του τοπικού Πολιτιστικού Ομίλου των Kυνοπιαστών!
Aλλά και χωρίς πρόσκληση, είμαστε σίγουροι ότι θα ξαναβαδίσουμε στα βήματα των παλιών Kυνοπιαστών... αλλά και του φημισμένου Άγγλου περιηγητή - ζωγράφου - Edward Lear!

                                                                                                     * Είναι ζωγράφος - συγγραφέας.

Εγγραφές νέων μαθητών στα Τμήματα της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών

Ο Αρχιμουσικός Γ. Αρκούδης σε ώρα διδασκαλίας
Από το Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών γίνεται γνωστό ότι  άρχισαν οι εγγραφές νέων μαθητών στα μουσικά της τμήματα.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επευθύνονται καθημερινά - εκτός Σαββάτου και Κυριακής - κάθε απόγευμα, (ώρες 5 - 7 μ.μ.) στα προσωρινά γραφεία της Φιλαρμονικής, στο παλαιό Δημοτικό Σχολείο του χωριού, καθώς το κτίριο της είναι - ως γνωστό - υπό κατασκευήν με χρηματοδότηση του Επιχειρησιακού Πρόγράμματος Ιόνιων Νησιών του Ε.Σ.Π.Α.
Γίνεται επίσης γνωστό ότι έχουν ήδη αρχίσει τα μαθήματα της νέας περιόδου 2011 - 2012.

Η υπαρχιμουσικός - δασκάλα μουσικής ΄Αρτεμη Πουλημένου σε ώρα θεωρητικής διδασκαλίας
 Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
Αντώνης Ν. Πουλημένος


 Προχωρά ομαλά η κατασκευή του κτιρίου 
της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών


Ο Αντιπεριφερειάρχης Χρήστος Σκούρτης, επισκέφθηκε το πρωί της Τρίτης 27 Σεπτεμβρίου 2011, το υπό κατασκευή κτίριο της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών. Κατά την επίσκεψη του Αντιπεριφερειάρχη παραβρέθηκαν επίσης ο Πρόεδρος της Φιλαρμονικής Αντώνης Πουλημένος, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Φιλαρμονικής, ο ανάδοχος του έργου και ο τέως Νομάρχης Στέφανος Πουλημένος, κατά τη διάρκεια της θητείας του οποίου, εντάχθηκε το έργο στο ΕΣΠΑ και ξεκίνησε η κατασκευή του.

   Το έργο είναι συνολικού προϋπολογισμού 640.000 ευρώ και προβλέπεται να κατασκευαστεί ένα νέο διώροφο κτίριο 478,00 m2 το οποίο θα περιλαμβάνει αίθουσα εκδηλώσεων, αίθουσες διδασκαλίας, χώρους διοίκησης και βοηθητικούς χώρους. Μέχρι σήμερα έχουν ολοκληρωθεί τα σκυροδέματα και οι τοιχοποιίες και ξεκινούν τα επιχρίσματα και η στέγη.

Δήλωση Χρ. Σκούρτη

Αμέσως μετά την επίσκεψη ο Αντιπεριφερειάρχης Χρήστος Σκούρτης σε δηλώσεις που έκανε στους δημοσιογράφους τόνισε μεταξύ των άλλων τα εξής:
«Βρεθήκαμε σήμερα εδώ για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη κατασκευής του νέου διώροφου κτιρίου της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών. Είναι ένα έργο το οποίο αντιμετώπισε αρχικά κάποια προβλήματα όσον αφορά την χρηματοροή, αλλά ευτυχώς ξεπεράστηκαν και πλέον όλα εξελίσσονται ομαλά.
Ευελπιστούμε ότι το έργο θα έχει ολοκληρωθεί και θα έχει παραδοθεί σε χρήση τους πρώτους μήνες του 2012.
Με αυτό το έργο νομίζω ότι η Φιλαρμονική Κυνοπιαστών με την τεράστια προσφορά στον χώρο του πολιτισμού, θα αποκτήσει μια νέα στέγη αντάξια της ιστορίας της και της προσφοράς της στον τόπο μας.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Φιλαρμονικής και τα μέλη του Δ.Σ για τις προσπάθειες που καταβάλλουν και να τους διαβεβαιώσω ότι θα συνεχίσουμε την αγαστή συνεργασία που έχουμε.
Επίσης οφείλω να ευχαριστήσω και τον πρώην Νομάρχη Στέφανο Πουλημένο στη διάρκεια του οποίου εντάχθηκε το έργο στο ΕΣΠΑ και ξεκίνησε η κατασκευή του.
Θέλω να διαβεβαιώσω ότι από την πλευρά μας, καταβάλλεται προσπάθεια για να ενταχθεί ένα νέο υποέργο, το οποίο θα περιλαμβάνει τον εξοπλισμό της Φιλαρμονικής και επιπλέον ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες. Ευελπιστώ ότι αυτή η προσπάθεια θα έχει αίσιο τέλος».

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Το Μουσείο της Ελιάς «Δονάτος Παϊπέτης»


H πρόσοψη του Μουσείου της Ελιάς στον κεντρικό δρόμο των Κυνοπιαστών
      Παλαιά όσο και ο άνθρωπος, η ελιά ξεπροβάλλει μέσα από την προϊστορία και συμπορεύεται μαζί του εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Η πρώτη γραπτή αναφορά της ελιάς στο νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα, γίνεται στην Η’ Ραψωδία της Οδύσσειας του Ομήρου, όπου ανάμεσα στα πολλά δένδρα των κήπων του Αλκινόου, περιλαμβάνονται και “ελαίαι τηλεθόωσαι”.
Η καλλιέργεια της ελιάς στο νησί μας είναι για αιώνες η κυριότερη ασχολία των κατοίκων. Τέσσερα περίπου εκατομμύρια ελαιόδεντρα καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας της Κέρκυρας και προσφέρουν τον πολύτιμο χυμό τους, το λάδι.
Περισσότερα από 1.000 ελαιοτριβεία λειτουργούσαν μέχρι τη 10ετία του 1950, με τον κλασικό τρόπο - σύνθλιψη του ελαιοκάρπου με λιθάρια - για την παραγωγή του λαδιού.

 ΄Ενα απ’ αυτά, ήταν και το ελαιοτριβείο Παϊπέτη στους Κυνοπιάστες, που λειτουργούσε σ’ αυτό το χώρο απ΄ τα τέλη του 19ου αιώνα, ως και τη 10ετία του 1970.
Το ελαιοτριβείο αυτό δωρήθηκε με όλον τον εξοπλισμό του, το  έτος 2000, από τους κληρονόμους του Δονάτου Παϊπέτη, στο Δήμο Αχιλλείων που, με προσωπικό ενδιαφέρον του τότε Δημάρχου Στέφανου Πουλημένου, το επισκεύασε και το μετέτρεψε στο “Μουσείο της Ελιάς - ΔΟΝΑΤΟΣ ΠΑΪΠΕΤΗΣ”.

 Ο πολιτισμός της ελιάς

Εδώ ο επισκέπτης γίνεται κοινωνός του πανάρχαιου πολιτισμού της ελιάς. Του ιερού δένδρου της αρχαιότητας, πολύτιμου και συνδεδεμένου με την αναγέννηση και το φως, που εξακολουθεί ως τις μέρες μας να θεωρείται θεϊκό δώρο, σύμβολο ειρήνης, προστασίας και γονιμότητας. Του δένδρου που υμνήθηκε από συγγραφείς και ποιητές, που ενέπνευσε ζωγράφους και λαϊκούς μελωδούς.
Το προϊόν της ελιάς, το λάδι, έχει κυρίαρχη θέση στη ζωή των κατοίκων. Πηγή εισοδήματος για τους ελαιοπαραγωγούς. Βάση της τοπικής μαγειρικής. Με 10άδες θεραπευτικές ιδιότητες, γνωστές από την εποχή του Ιπποκράτη. ΄Αριστο αφροδισιακό και κύριο συστατικό πολλών καλλυντικών.
Αλλά και φωτιστική ύλη (λαδοφωτιές, λαδοφάναρα, καντήλια εκκλησιών κ.λπ.) ως και βάση παραγωγής σαπουνιού. Είναι ακόμη λιπαντικό και συντηρητικό τροφίμων.
Γνωστή είναι τέλος, η χρήση του ελαιολάδου, στο ευχέλαιο και στο μυστήριο του Βαπτίσματος της Ορθόδοξης λατρείας.

Τα εκθέματα

Στο “Μουσείο της Ελιάς” ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει διαχρονικά τις τρεις φάσεις επεξεργασίας της ελιάς για την παραγωγή του λαδιού.
• Την σύνθλιψη του καρπού στην αλεστική (φωτό αριστερά).
• Την αφαίρεση του χυμού της ελιάς στο πιεστήριο και τέλος,
• Το διαχωρισμό του λαδιού από τη μούργα στο διαχωριστήρα.
Μπορεί να δει αγγεία και σκεύη, εργαλεία της αγροτικής ζωής, που δώρισαν οι κάτοικοι του χωριού, πέτρινα και ξύλινα δοχεία μετάγγισης του λαδιού, μέτρα και σταθμά άλλων εποχών, φωτογραφίες από την αγροτική ζωή των αρχών του περασμένου αιώνα.
 
Το Μουσείο της Ελιάς έχει υψηλή επισκεψιμότητα, δεδομένου ότι η ύπαρξή του είναι καταχωρημένη σε όλους σχεδόν τους τουριστικούς οδηγούς της Κέρκυρας. Χιλιάδες κάθε χρόνο επισκέπτες διαφόρων εθνικοτήτων, αλλά και μαθητές και σπουδαστές, έρχονται να το δουν. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Για να επισκεφτεί κανείς το Μουσείο της Ελιάς, εκτός ωραρίου λειτουργίας (απογεύματα κατά τη θερινή περίοδο) πρέπει να επικοινωνήσει με τα γραφεία της Δημοτικής Ενότητας Αχιλλείων του Δήμου Κέρκυρας, τηλ. 26613 61800, ή με τον πρόεδρο και τα μέλη του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας Κυνοπιαστών.
     Επίσης μέλη της τοπικής Πρωτοβουλίας για την Εστία Ιστορίας και Πολιτισμού (τηλ. 26610 57058), είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου για ενημέρωση σε κάθε τί που σχετίζεται με την Ελιά και το Μουσείο της στους Κυνοπιάστες.

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Νερά σε πηγές, πηγάδια και βρύσες των Κυνοπιαστών

Γυναίκες των Κυνοπιαστών μεταφέρουν νερό στο κεφάλι (Μηλιά 1920)
Όπως συμβαίνει με όλους σχεδόν τους μεσαιωνικούς οικισμούς, η επιλογή του τόπου που θα κατοικούσαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, προσδιορίζονταν κατά κύριο λόγο, από τις συνθήκες ασφάλειας που προσέφερε. Και τούτο γιατί ο κίνδυνος των κουρσάρων - πειρατών, ήταν μεγάλος στις παραθαλάσσιες μη οχυρωμένες περιοχές και οικισμούς.
Το μικροκλίμα, το έδαφος, οι συνθήκες υγιεινής και ο προσανατολισμός της θέσης του οικισμού, συνιστούσαν τη δεύτερη ομάδα κριτηρίων.
Καθοριστικό ωστόσο κριτήριο για την τελική επιλογή ήταν το νερό. Το αγαθό από την ύπαρξη του οποίου εξαρτάται η ίδια η ζωή.
Οι Κυνοπιάστες δεν αποτελούν εξαίρεση. Τα κριτήρια αυτά ίσχυσαν και με το παραπάνω, στην επιλογή της θέσης όπου κτίστηκε, πιθανόν το 13ο με 14ο αιώνα, ο πρώτος πυρήνας του οικισμού.
Οι Κυνοπιάστες δεν είναι ορατοί από τη θάλασσα. Βλέπουν ανατολικά. Βρίσκονται στην πλαγιά λόφου και όχι σε λιβάδι, σε τόπο υγιεινό και έδαφος κατάλληλο, όχι σαθρό. Και το νερό, σχετικά κοντά και άφθονο.
 Πηγές και πηγάδια

Οι φυσικές πηγές νερού ωστόσο, δεν ήταν μέσα ή πλάι στον οικισμό.
Η πηγή των Γουράδων, στην πλαγιά των Αγ. Δέκα προς την Καμάρα, απήχε πάνω από ένα χιλιόμετρο από το χωριό, ενώ οι πηγές της Χρυσίδας περισσότερο από τρία χιλιόμετρα.
Γι’ αυτό, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν ν’ ανοίξουν πηγάδια στις παρυφές του οικισμού, που το νερό τους ήταν στην κοινή χρήση.
Τέτοια πηγάδια ήταν:
Το Πάνω Πηγάδι, στα βόρεια του χωριού, στο δρομάκι που οδηγούσε στην περιοχή Λιά.
To πάνω πηγάδι δια χειρός Edward Lear (1863)
Ο άγγλος περιηγητής και ζωγράφος Εdward Lear, σε επίσκεψή του την 1η Απριλίου 1863, στο χωριό, πιθανόν στη Λότζα που διατηρούσαν συμπατριώτες του, στη θέση που βρίσκεται και σήμερα (ιδιοκτησία οικογ. Γαρδικιώτη), ακολούθησε τις γυναίκες που περνούσαν για να φέρουν νερό από το Πάνω Πηγάδι, στάθηκε στην απέναντι πλαγιά και συνέθεσε τρεις εξαιρετικές υδατογραφίες, που σώζονται και στις μέρες μας. Κύριο θέμα του οι γυναίκες που παίρνουν νερό από το πηγάδι, μέσα σε οργιώδη βλάστηση με ελιές και πανύψηλα κυπαρίσσια και φόντο στο βάθος, το Παλαιό Φρούριο της πόλης. Αντίστοιχα είναι και τα δύο άλλα θέματα των υδατογραφιών του Εdward Lear.
Σε μικρή απόσταση από το Πάνω Πηγάδι που διατηρείται και σήμερα μισοχωμένο, στο βάθος της μικρής ρεματιάς, οι κάτοικοι του χωριού, άνοιξαν ένα ακόμη κοινοτικό πηγάδι. Το Κάτω Πηγάδι με νερό καλής ποιότητας που δεν στέρευε χειμώνα – καλοκαίρι.
Ανάμεσα στα δύο, ακόμη πλησιέστερα προς τον οικισμό, ανοίχτηκε και τρίτο πηγάδι, βρυσικό και αυτό, στο οποίο περί τα μέσα της 10ετίας του 1960, τοποθετήθηκε αντλητικό σύστημα (τρόμπα) το οποίο υπάρχει και σήμερα, αλλά από πέρσι δεν λειτουργεί πιά.
Ένα τέταρτο πηγάδι στην κοινή χρήση, ανοίχτηκε στη θέση Μπούρτουλου, στα Τζερά (παλαιά Γλυντζερά) που υπάρχει και σήμερα.
Ακόμη πιο κοντά στο χωριό, ανοίχτηκε ένα ακόμη πηγάδι, στο δρόμο που ανεβαίνει προς Αγ. Δέκα. Το γνωστό ως Πηγάδι της Παναγίας, που κάλυπτε κυρίως τις ανάγκες του συνοικισμού της Μηλιάς.
Πέραν αυτών των πηγαδιών που ήταν στην κοινή χρήση ανοίχτηκαν από τις πιο ισχυρές οικονομικά οικογένειες των Κυνοπιαστών μερικά ακόμη πηγάδια ιδιωτικής χρήσης για τις ανάγκες κυρίως των κτημάτων.
 Οι φυσικές πηγές

Η πιο μεγάλη και φημισμένη σ΄ όλο το νησί, πηγή στην περιοχή των Κυνοπιαστών, ήταν αυτή της Χρυσίδας. Τεράστιες ποσότητες καθαρού κρυστάλλινου νερού, έρρεαν χειμώνα – καλοκαίρι, σχηματίζοντας το μικρό ομώνυμο ποτάμι που καταλήγει στη λιμνοθάλασσα  Χαλικιόπουλου.


Σε μικρή απόσταση από τις πηγές της Χρυσίδας ανάβλυζαν οι πηγές με το όνομα «Τα άκολα του Παπαγιάννη» που μέσα από σούδες τα νερά τους κατέληγαν κι αυτά στη λιμνοθάλασσα.
Στα όρια των Κυνοπιαστών με το Βιρό βρίσκεται η φυσική πηγή του Ραρτούρου, που σχηματίζει το ομώνυμο ποταμάκι, δίπλα στην παλιά Ελαιουργία και το σημερινό κατάστημα ΜΕΤΡΟ.
Μια ακόμη μικρότερη πηγή καταγράφεται στην περιοχή «Καλογερά».
Τα νερά όλων αυτών των πηγών, άρδευαν με φυσικό τρόπο και με μικρά τεχνικά έργα μεγάλες εκτάσεις εύφορων προσχωσιγενών εδαφών, όπου καλλιεργούνταν πάσης φύσεως οπωροκηπευτικά και λαχανικά, ενώ δεν έλλειπαν και πολλές ποικιλίες αμπελιών.
Ο ιστοριοδίφης Στυλιανός Βλασσόπουλος, σε εργασία του στα 1803, ταυτίζει την περιοχή της Χρυσίδας με τους «Κήπους του Αλκινόου» και παραθέτει το σχετικό απόσπασμα της Η΄ Ραψωδίας της Οδύσσειας του Ομήρου.

΄Εκτοσθεν δ΄ αυλής μέγας όρχατος άγχι θυράων,
τετράγυος. Περί δ΄έρκος ελήλαται αμφοτέροθεν.
Ένθα δε δένδρεα μακρά πεφύκασι τηλεθόωντα.
Όγχναι και ροιαί και μηλέαι αγλαόκαρποι
Συκέαι τε γλυκεραί και ελαίαι τηλεθόωσαι.
Τάων ού ποτέ καρπός απόλλυται ουδ΄απολείπει
χείματος ουδέ θέρευς, επετήσιος, αλλά μάλ΄αιεί
ζεφυρίη πνείουσα τα μεν φύει, άλλα δε πέσσει.
Ογχνη επ΄ όγχνη γηράσκει, μήλον δ΄επί μήλω
Αυτάρ σταφυλή επί σταφυλή, σύκον δ΄επί σύκω. 

To γεφυράκι δίπλα στο νερόμυλο Παϊπετη

Ο νερόμυλος Παϊπέτη από ταινία του 1955
Τρεις νερόμυλοι

Η αδιάκοπη ροή μεγάλων ποσοτήτων νερού έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους, εκτός από το πότισμα των χωραφιών τους, να αξιοποιήσουν το νερό για την κίνηση πρωτόγονων μηχανισμών επεξεργασίας των δημητριακών για την παραγωγή αλευριού. Οι δύο πρώτοι νερόμυλοι, τα ερείπια των οποίων σώζονται και σήμερα, ανήκαν στις οικογένειες Δαφνή και Μαζαράκη.
Ενας πιο σύγχρονος και με μεγαλύτερες δυνατότητες παραγωγής, ήταν ο νερόμυλος του Παϊπέτη, δίπλα στην εκκλησία της Αγ. Κυριακής. Ο μύλος αυτός λειτούργησε μέχρι και τη 10ετία του 1950.
Τα νερά στην εποχή μας
Ο 20ός αιώνας άλλαξε ριζικά τη σχέση των Κυνοπιαστών με το πολύτιμο φυσικό αγαθό το νερό.
Στα 1927 το άριστης ποιότητας νερό της πηγής των Γουράδων, διατίθεται από την οικογένεια Παϊπέτη, σε κοινή χρήση για τις ανάγκες του χωριού. Ο κερκυραίος υπουργός του Βενιζέλου, Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος βοήθησε την Κοινότητα να λάβει δάνειο με το οποίο κατασκευάστηκε το πρώτο υδραγωγείο με δεξαμενή που χρησιμοποιείται και σήμερα, μαντεμένιο αγωγό μεταφοράς και διανομής  του νερού σε τρεις κοινόχρηστες βρύσες που λειτουργούν και στις μέρες μας.
1973. Περιμένοντας το νερό μια ώρα την ημέρα!
Στα 1980, και ενώ οι ανάγκες ύδρευσης του χωριού έχουν μεγαλώσει, ο τότε κοινοτάρχης Κώστας Σκιαδόπουλος (Καούκης) ανοίγει γεώτρηση στη θέση «Βούτες» και δίνει άφθονο νερό, που αλλάζει τους όρους ζωής της μικρής τοπικής κοινωνίας.
Την περίοδο 1987 – 1993 τα αντλητικά συγκροτήματα αλλάζουν. Νέες γεωτρήσεις στις Βούτες και στου Ζούγρα ανοίγονται, ενώ προστίθενται νέες δεξαμενές και δίκτυα που έκτοτε καλύπτουν χωρίς πρόβλημα τις μεγάλες ανάγκες κατανάλωσης νερού, που το καλοκαίρι ξεπερνά τα 1.500 κυβικά την ημέρα.


Ο ΤΟ.Ε.Β. Χρυσίδας

Αξίζει να αναφερθεί ότι κατά τη 10ετία του 1950, στο πλαίσιο των εγγειοβελτιωτικών έργων του Υπουργείου Γεωργίας, κατασκευάστηκε το αντλιοστάσιο και το δίκτυο διανομής νερού για άρδευση των χωραφιών στον Κάμπο των Κυνοπιαστών. Την διαχείριση του νερού για τις αρδεύσεις που αντλούνταν από το ποτάμι της Χρυσίδας, είχε ο Τομέας Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) που λειτούργησε μέχρι τις αρχές της 10ετίας του 1980.
Μερικά χρόνια μετά, το υδραγωγείο της πόλης (ΔΕΥΑΚ) αύξησε σημαντικά τις ποσότητες του νερού που αντλούσε από τα πηγάδια και μετά από γεωτρήσεις δίπλα στις πηγές του ποταμιού της Χρυσίδας, με συνέπεια το ποτάμι να στερεύει για 5 – 6 μήνες το χρόνο.
Από το 1991, μετά από σχετική απαίτηση της τότε Κοινοτικής Αρχής, προβλέφτηκε διάθεση ποσότητας νερού για την άρδευση των λιγοστών κτημάτων που καλλιεργούνται σήμερα στην περιοχή.

Οι βρύσες πόσιμου νερού

Η υπερεπάρκεια νερού στους Κυνοπιάστες, δεν έλυσε και το πρόβλημα της ποιότητας, καθώς τα εδάφη της περιοχής έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε γύψο και θειάφι και το νερό των γεωτρήσεων είναι σκληρό και ακατάλληλο για πόση.
Τη λύση έδωσε το νερό της πηγής των Γουράδων, που διατίθεται με χωριστό δίκτυο δωρεάν σε δέκα κοινόχρηστες βρύσες, σε κεντρικά σημεία του χωριού. Το νερό αυτό αποτελεί μια πολύτιμη κληρονομιά, που οι ντόπιοι την μοιράζονται με πλήθος επισκεπτών από την πόλη, τα προάστια και τα γύρω χωριά.
΄Ετσι, πηγές,  πηγάδια, μικρά ποτάμια, γεωτρήσεις και βρύσες σύνδεσαν τους Κυνοπιάστες, όσο ελάχιστα άλλα χωριά, με το νερό. Το πολύτιμο αυτό αγαθό που είναι ανάγκη να προστατεύσουμε από τη ρύπανση, την υπεράντληση και να το διαχειριστούμε με συνετό και ορθολογικό τρόπο.